De Grote Droom van Pete Fecteau

Dream Big
Voordat hij in 2010 aan een grote kunstbeurs wilde meedoen droomde Pete Fecteau van een Rubik's kubus. Deze droom werkte hij uit in een groot kunstwerk van 6 bij 2 bij 6 meter, genaamd Dream Big. Het muurvullende werk stelt drie portretten van Martin Luther King voor. De portretten zijn uitgebeeld in de standaard kleuren die op de kubus zitten. In dit werk wordt naar zijn zeggen de behoefte aan creatief denken op school, spelenderwijs gecombineerd met een les over de Amerikaans geschiedenis.



Het werk weegt 454 kilo en de 4242 kubussen beslaan totaal 38178 stickertjes. Het maken van dit grote werk kostte ongeveer 40 uur, maar daarna volgde nog de uiteindelijke installatie van het kunstwerk met 6 vrijwilligers, wat ongeveer vijf en een half uur kostte. Om het werk te kunnen realiseren was maar liefst 9000 dollar nodig, welk bedrag werd opgebracht via sponsors. De kubussen werden speciaal voor dit doel gehuurd en omdat het kunstwerk op de ArtPrize tentoonstelling van 2010 niet werd verkocht, moesten ze allemaal weer ingepakt en teruggezonden worden naar de eigenaar. Hoeveel uren daar aan besteed werden, is onbekend.



Pete Fecteau
Pete Fecteau (9 april 1983) is een Amerikaanse grafisch kunstenaar. Hij komt uit een creatief gezin en studeerde dan ook af in een kunstvak genaamd “Digital Media Design” (2007, Grand Rapids). Hij houdt zich met name bezig met abstracte schilderkunst en maakt veelvuldig gebruik van spuitbusverf voor zijn street art en muurschilderingen. Zijn doorbraak beleefde hij op de bovengenoemde ArtPrize, de grootste beurs voor kunstenaars, waar zijn werk “Dream Big” werd tentoongesteld.

De hel bestaat en ligt in de VS

Als je het over de hel hebt, dan denk je misschien aan de ergste vakantiecamping ooit, een smerig toilet waar je ooit noodgedwongen je behoefte moest doen of het huis van je schoonmoeder. Dat is dan de hel op aarde. Maar als je de christelijke erfenis meerekent, denk je ook aan (fictieve) plaatsen waar de duivel zijn toevluchtsoord heeft. Het woord hel zelf komt van het Oergermaanse woord haljæ wat dodenrijk of onderwereld betekende, en waarvan het begrip dus ook al in de voorchristelijke tijd bekend was. In de Bijbel is op meerdere plaatsen sprake van het bestaan van de hel. Het concept van 'hel' is echter verschillend: in het Oude Testament wordt de hel beschreven als een plek waar de doden heengaan. Dit komt overeen met die van de Klassieke Oudheid.

Het vuur in de hel brandt voortdurend, en als je gedrag vertoont dat niet door de beugel kan, wordt je in het vagevuur gegooid of moet je eeuwig in het hellevuur verblijven. (De eeuwige straf en verderfenis waar geen redding uit mogelijk is) Dat is zo'n beetje de karakterisering van het helsbegrip van de christelijke en islamitische geloofswereld.

Er is voldoende reden om aan te nemen, dat de hel werkelijk (op aarde) bestaat. Ik heb het zelf op internet gelezen.
Ik heb altijd al gedacht dat de hel in de Verenigde Staten lag, maar ik heb gelijk gekregen! Namelijk in de staat Pennsylvania, bij het dorp met de toepasselijke naam Centralia.

Geloof je het niet? Lees dan het artikeltje op de volgende pagina van DE ONDERNEMER.

Appletje voor de dorst

WAT WORDT HET, APPEL OF BANK?

Het is crisis op de beurzen, de Europese banken staan onder grote druk, de Euro wankelt, aandelen kelderen, de vooruitzichten voor de burgers in de Eurozone zijn ronduit somber. Geen vreugde. Maar hoe absurd het ook klinkt, de bedrijven staan er gemiddeld genomen helemaal niet slecht voor! Geloof het of niet: er is zelfs één bedrijf in de VS dat evenveel waard is als alle 32 grootste banken in Europa, namelijk Apple. Steve Jobs, oprichter en tot voor kort CEO, mag echt trots zijn op zijn appeltje voor de dorst. De waarde van dit appeltje: plusminus 340 miljard dollar. Allemaal dankzij briljante innovaties zoals o.a. de Mac, iPhone, iPod en iPad. Toch is dit relatief: de waardedaling van de banken is erg snel gegaan en rechtvaardigt misschien niet helemaal het opwaarts potentieel van de banken bij een economische opleving. Ook kan een bedrijf als Apple ook failliet gaan als het niet genoeg innoveert - het is namelijk altijd een race tegen de klok.
Het bericht over de beurswaarde van Apple dat in de pers verscheen illustreert mijns inziens dat de economie van de VS weliswaar klappen heeft gehad, maar nog zeker niet overleden is. De kapitaalspositie van bedrijven is riant. Alleen als de dollar zakt, hebben ze een probleem, maar dan worden de Appletjes weer per kilo aangeboden en koop ik er waarschijnlijk wel een paar op de zaterdagse PC-markt.

Amsterdams reputatie

Amerikanen denken onterecht dat cannabis uitsluitend getolereerd wordt in Amsterdam. Voor onze vrienden in de VS was Amsterdam tot voor kort zelfs het centrum waar gevaarlijke (lees: linkse) ontwikkelingen vandaan kwamen. Niet dat iemand zich daar druk om maakt. Probeer de trots van de Mokummer maar eens te breken. Lukt niet. Die is zo hard als diamant. Langzaam maar zeker dringt echter ook de Hollandse nuchterheid aangaande het gebruik van cannabis door in de VS: het zijn toch niet zulke dommeriken daar in Amsterdam, zullen ze gedacht hebben. In Oakland, een stad bij San Francisco, Californie, hebben ze nu zelfs een marihuana-universiteit, die "Oaksterdam University" genoemd wordt en gelegen is in het cultureel centrum van Oakland. Ze draaien wel door die Yankees, vind ik, maar goed. Aan deze universiteit krijgt men onderwijs in hoe je omgaat met cannabis, iets wat bij ons al met de paplepel wordt ingegoten.
Mocht je denken, dat je in Oakland zo maar de winkel binnen kunt lopen en een grammetje wiet bestellen, dan heb je het mis. Gebruik is aan strikte regels gebonden en wordt alleen op doktersadvies (als medicijn) verstrekt. Ik durf te wedden dat een hoop Amerikanen ineens enorme pijnklachten hebben gekregen toen ze van het bestaan van "Oaksterdam" hoorden, en snel naar de dokter zijn gerend voor een receptje.
Wie dat omzeilen wil, neemt een retourtje Nederland en kan terecht in praktisch elke Nederlandse stad. "Just ask for a coffeeshop".

GPS graffiti

Een Amerikaan met de naam Nick Newcomen heeft bijna 20.000 kilometer gereden in zijn auto, dwars door 30 staten. Op zich niet zo bijzonder. Wel dat hij dat gedaan heeft aan de hand van een GPS-apparaat en met Google Earth. Daardoor was zijn reis af te lezen op Google Earth. Op zich ook niet zo bijzonder. Wel dat hij deze reis maakte om op de kaart van de VS "Read Ayn Rand" te kunnen schrijven: Ayn Rand is zijn favoriete auteur.
Wel een maf idee, maar heeft gekregen wat hij wilde: een originele advertentie voor de boeken van Ayn Rand. Wie was Ayn Rand? Ayn Rand (geb. Alissa Zinovievna Rosenbaum, Sint-Petersburg, 1905 – New York, 1982) was schrijfster en initiator van het Objectivisme, een filosofische stroming. In de Verenigde Staten heeft zij vele volgelingen. Ze heeft de meeste bekendheid gekregen met haar romans The Fountainhead, en Atlas Shrugged maar heeft nog vele andere boeken geschreven.

"Ik heb dit in de eerste plaats gedaan omdat ik fan van Ayn Rand ben," zei hij. "Als er meer mensen zouden zijn die haar boeken zouden lezen en haar ideeën serieus zouden nemen, zowel in de VS als daarbuiten, zou de wereld er beter uitzien, vrijer zijn, en veel optimistischer", aldus Newcomen.

Om Newcomen op zijn wenken te bedienen, op Youtube zijn tot mijn verrassing een aantal filmpjes met interviews te bekijken met schrijver-filosofe Ayn Rand. Zelfs een interview uit 1959! Haar Russische accent is duidelijk herkenbaar.

Bizarre misdaadshow

In de VS is het rechtssysteem gebaseerd op juryrechtspraak. Dit is tamelijk theatraal gedoe, bekend van televisieseries maar ook gelijkend op televisieseries. Want er is nauwelijks onderscheid tussen een theaterstuk of soapserie en een echte rechtszaak. Zelfs nadat de verdachte is veroordeeld, worden familieleden van de slachtoffers en sommige slachtoffers die het hebben overleefd, in de gelegenheid gesteld om de verdachte de verschrikkelijkste dingen toe te wensen. Dit is niets anders dan wraak en uiting van haatgevoelens. Misschien lucht het op voor degenen die verdrietig zijn, maar het is in mijn ogen nogal bizar omdat het verder volledig zinloos is en geen onderdeel zou mogen zijn van de veroordeling. In het geval van John Albert Gardner III, die een aantal verkrachtingen, aanrandingen en twee moorden op zijn geweten heeft, is er 3 x levenslang geëist. Hij kon de doodstraf ontkomen, maar of hij daar blij mee moet zijn is de vraag. Het zout in de wonde drijven met een publiekelijke haatadvertentie is niet de oplossing. Het is een gevaarlijke ontwikkeling, die hoop ik niet overslaat naar Nederland. Dan zouden we terugkeren naar de Middeleeuwen. De VS een ontwikkeld land? Ja, maar niet op het gebied van rechtspraak... Watch the videoclip...

Obama's avontuur: Amerika, hoe lang nog?

What’s in a name? De laatste vier letters van Amerika, op de wijze geschreven in het Engels of Spaans, de twee belangrijkste talen van de VS, betekent ‘rijk’. Tot voor kort was dat zeker het geval; de VS was een uitzonderlijk rijke natie. Maar die rijkdom wordt ernstig bedreigd. De oorzaak daarvan is niet de kredietcrisis of de recessie, al spelen die natuurlijk wel mee, nee, de kern ligt in het begrotingstekort en de scheve handelsbalans. Gisteren werden nieuwe cijfers bekend van het Amerikaanse ministerie van Handel: het tekort is in september met 18% opgelopen tot ruim 36 miljard dollar. In augustus stond het tekort nog op 30,85 miljard dollar en analisten hadden gerekend op een stijging tot 31,65 miljard dollar. De stijging in september is de sterkste in ruim tien jaar. Doordat de waarde van de dollar daalt, neemt de waarde van buitenlandse valuta toe (voor de Amerikanen); dit betekent dat importen erg duur worden. Aangezien de werkloosheid nog steeds toeneemt in de VS, en er erg weinig vertrouwen bij de consumenten is, zien de Amerikanen uit naar goedkopere producten uit het buitenland (bijvoorbeeld uit Azië) in plaats van producten uit eigen land. Dit is nog eens een extra knauw voor het industriële Amerika, dat op dat front opnieuw wegen moet zoeken om hun producten prijsmatig aan te passen. De gevolgen voor de handelsbalans zijn duidelijk.
En dan nog het begrotingstekort: sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog heeft de VS niet zo'n groot begrotingstekort gehad. Het komt neer op 12% van het binnenlands bruto product (bbp). Na het huidige fiscale jaar moet het begrotingstekort afnemen als de economie dan wat uit zijn dal klimt, overheidsuitgaven zijn teruggebracht en sommige belastingen zijn verhoogd. Aan het einde van de regeringsperiode van Obama (2012) moet het tekort teruggebracht zijn tot 3% van het bbp. Een bijna onmogelijke klus als het bedrijfsleven niet in staat is de boel draaiende te houden.
De vraag is: kan Obama de draaikolk stoppen waarin de VS afglijdt? Het antwoord zal binnenkort duidelijk worden. Obama is nu haastig naar Azië vertrokken om zijn twee belangrijkste financiers van het begrotingstekort op te zoeken: China en Japan. Deze hebben Obama al duidelijk gemaakt, dat de situatie niet langer zo kan doorgaan: je kunt niet eindeloos Amerikaanse staatsobligaties opkopen als de waarde daarvan op alle fronten daalt: de dollar is al behoorlijk in waarde gedaald en het begrotingstekort is hoger dan ooit, wat de waarde van de obligaties indirect ondermijnt. Dat betekent dat China en Japan (en in mindere mate Engeland, de derde grote crediteur) een kat in de zak hebben gekocht. Dat heeft serieuze consequenties als de VS daar niets aan doet. Met ernstige gevolgen voor de wereldeconomie.
Er zijn wel oplossingen, zoals een daling van de yuan (de Chinese munteenheid) die door China kunstmatig hoog wordt gehouden. Obama kan daar echter niets aan doen omdat hij geen poot heeft om op te staan: de Chinese economie groeit tegen alle trends in en dit speelt de kracht van de munt in de kaart. Het gevolg: een verdere daling van de dollar? Of het tegen alle republikeinse principes in verhogen van de belastingen? Veel hangt af van het feit of men Amerikaanse staatsobligaties wil kopen om de gigantische staatsschuld terug te brengen en of Obama erin slaagt om het vertrouwen terug te winnen van zijn crediteuren: het is ‘now or never’, een ‘dollartje’ op zijn kant.
Wat ons belang is? Zonder de VS als motor ligt ook onze economie opnieuw op zijn gat. Duimen dus, anders vrees ik dat de laatste vier letters van Amerika moeten worden geschrapt, en dat is treurig, want ‘Ame’ nou ja, die naam spreekt voor zich.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%