Poetins roestige imago

De krant “The Moscow Times” wijdde er onlangs slechts een paar regeltjes aan: de 1100 meter lange brug tussen de oostelijke havenstad van Rusland, Vladiwostok, en het tegenover gelegen eiland Russky. Vladiwostok was ooit het eindpunt van de Transsiberië Expres, die de Westerse wereld met Azië verbond. In de Sovjettijd mochten buitenlanders er niet komen, waarschijnlijk vanwege militaire geheimen van de marine.

Waarom heeft men een van de langste kabelbruggen ter wereld gebouwd voor een eilandje (Russky), waar nog geen 5000 mensen wonen?

Voor een dorp ter grootte van Grubbenvorst dat aan de rivier de Maas ligt, ga je toch ook geen megagrote brug bouwen die 1,1 miljoen dollar kost? Tja, we bevinden ons in Rusland, dat met meneer Poetin aan het roer en onder het mom de democratie aan te hangen, de Sovjet-oligarchie omarmt (oligarchie kan men ook met i-e schrijven, oliegarchie dus... want Rusland draait op haar aardoliereserves). Wat in het hoofd van president Poetin opkomt, wordt uitgevoerd. Klaar uit. Geen democratische dialoog of discussie. Het geld komt er, de president heeft gesproken.
Maar waarom denk ik dit? Er is namelijk geen feitelijk economisch belang om deze brug te bouwen. De enige reden waarom deze brug gebouwd is, is dat Moskou wil laten zien dat Rusland een moderne natie is, die grote prestaties kan leveren. Puur een reclamestunt dus. Want de brug is er gekomen vanwege de organisatie van de APEC-top, deze maand september. (APEC = Asia-Pacific Economic Cooperation, economisch forum van landen aan de Grote Oceaan)
De brug moet Rusland voorstellen als een economische grootmacht, die heel wat in de pap te brokkelen heeft tussen haar opkomende Aziatische buren.
Toen Medvedev de brug officieel opende, wuifde hij het commentaar weg van het publiek dat zich eerder kritisch had uitgelaten over de kwaliteit van de uitvoering. Een storm had eerder namelijk de weg ernaartoe gedeeltelijk weggeblazen. “Ik ben er zeker van dat de kwaliteit goed is,” probeerde Medvedev met de typische Russische overmoed, bekend van de Russische Roulette, “en waar de zaken een beetje slecht uitgevoerd zijn, zullen we er voor zorgen dat ze zorgvuldig worden hersteld, wij (Russen) kunnen dat, weet je.”
Ik las dit verhaaltje en keek naar bovenstaande foto van de Rus, die Russische roulette speelt met zijn evenwichtsorgaan. En ik zag warempel een bruin plekje op de brugboog. Tjonge, en dat in het vochtige Vladiwostok, terwijl de winter- en herfststormen nog moeten komen. Misschien dat Rusland een brug heeft willen slaan tussen de landen aan de Grote Oceaan, maar hij is nu al aan het roesten.
Wellicht symptomatisch voor het imago van Poetin?

Mien ouwe moer uut Oedmoertië

Je kent die Russische poppetjes vast wel: baboesjka's. (Zie foto)

Omaatjes op z'n Russisch.
Russen zijn gek op omaatjes. Ze zijn ook heel levenslustig. Dit jaar mogen er een paar zelfs vertegenwoordigd worden op het Eurovisie Songfestival. De Buranovo Grannies heten ze, gemiddelde leeftijd 75. Ze wonnen van 24 andere kandidaten, dus dat belooft wat. Als ze winnen dan bouwen ze een kerk in hun dorp Buranovo (650 inwoners).
Niet alleen treden ze op in traditionele klederdracht, ze zingen ook nog in het Oedmoerts. Het wat? Het Oedmoerts. Dat wordt alleen nog in een paar dorpen gesproken van Oedmoertië. Deze provincie heeft 1,5 miljoen inwoners.

Het Eurovisie Songfestival vindt in 2012 plaats op 26 mei in de Azerbeidzjaanse hoofdstad Bakoe. Nederland wordt vertegenwoordigd door de indiaan Joan Franka.

GPS graffiti

Een Amerikaan met de naam Nick Newcomen heeft bijna 20.000 kilometer gereden in zijn auto, dwars door 30 staten. Op zich niet zo bijzonder. Wel dat hij dat gedaan heeft aan de hand van een GPS-apparaat en met Google Earth. Daardoor was zijn reis af te lezen op Google Earth. Op zich ook niet zo bijzonder. Wel dat hij deze reis maakte om op de kaart van de VS "Read Ayn Rand" te kunnen schrijven: Ayn Rand is zijn favoriete auteur.
Wel een maf idee, maar heeft gekregen wat hij wilde: een originele advertentie voor de boeken van Ayn Rand. Wie was Ayn Rand? Ayn Rand (geb. Alissa Zinovievna Rosenbaum, Sint-Petersburg, 1905 – New York, 1982) was schrijfster en initiator van het Objectivisme, een filosofische stroming. In de Verenigde Staten heeft zij vele volgelingen. Ze heeft de meeste bekendheid gekregen met haar romans The Fountainhead, en Atlas Shrugged maar heeft nog vele andere boeken geschreven.

"Ik heb dit in de eerste plaats gedaan omdat ik fan van Ayn Rand ben," zei hij. "Als er meer mensen zouden zijn die haar boeken zouden lezen en haar ideeën serieus zouden nemen, zowel in de VS als daarbuiten, zou de wereld er beter uitzien, vrijer zijn, en veel optimistischer", aldus Newcomen.

Om Newcomen op zijn wenken te bedienen, op Youtube zijn tot mijn verrassing een aantal filmpjes met interviews te bekijken met schrijver-filosofe Ayn Rand. Zelfs een interview uit 1959! Haar Russische accent is duidelijk herkenbaar.

Tetris

Tetris is uitgevonden door deze tuinkabouter: Aleksey Pajitnov (geb. 1956), een Russische computerprogrammeur die inmiddels in de VS woont en bij Microsoft werkt. Blijkbaar had hij in 1984 geen drukke baan (Technische Universiteit)in Rusland en ontwierp hij het spelletje Tetris om ook iets te doen te hebben.Hij heeft er geen fluit mee verdiend, aangezien de rechten in zijn vaderland zijn blijven steken. Moet hij ook maar niet in de baas z'n tijd spelletjes spelen. Eindelijk begrijp ik waarom de muur gevallen is. Iedereen zat virtueel muren te bouwen en zag niet dat de echte muur aan het afbrokkelen was. De echte muur viel in 1989, dus 5 jaar later...
Wat Russen met Tetris hebben, geen idee, maar het fascineert ze wel. Hier een heel grappige animatie. Russen hebben gevoel voor humor, dat blijkt!

Maffiosi in Rusland

Een van de meest beruchte steden in Rusland is Jekaterinenburg, dat in de Oeral ligt. Vroeger heette de stad Sverdlovsk. Het is de vierde stad van Rusland en telt 1,3 miljoen inwoners. Hier wordt het ondergrondse leven voor een groot deel beheerst door de Russische maffia, die Oeralmasj wordt genoemd. Maar soortgelijke gangs of criminele organisaties (syndicaten) komen in heel Rusland voor. Ze gebruiken technieken voor afpersing en het onschendbaar maken van hun clanleden door banden aan te gaan met politici. In Jekaterinenburg maakten ze het echter wel heel bont. Hier liet de gouverneur de illegale overname van machinefabriek Oeralmasj toe, door de aandeelhouders en het management met politieblokkades tegen te houden. Het misdaadsyndicaat kon zo de onderneming failliet laten verklaren hoewel deze financieel gezond was. De rechter die het faillissement uitsprak werd via giften en bedreigingen "aangemoedigd". Door het faillissement verloren de aandeelhouders hun stemrecht en kon het syndicaat de onderneming voor een fractie van de waarde kopen. Het gigantische metaalverwerkingscomplex werd vervolgens misbruikt voor de stook van illegale wodka. De Russische overheid is erin geslaagd om de Oeralmasj een gevoelige slag toe te brengen. Veel criminele kopstukken zijn onder deze druk onder valse identiteit ('als Jood') naar Israël gevlucht. De rest van de criminelen houden zich in deze tijd vooral op met handel en politiek (ligt in Rusland in elkaars verlengde), en kleinschalige criminaliteit die minder opvalt. Wat wel opvalt zijn hun uitbundige begrafenisrituelen. Op de graven in Jekaterinenburg worden de dode maffiosi uitgehouwen in zwart marmer met gouden letters. De graven worden goed onderhouden en bloemen worden ververst. Tegen diefstal hebben ze zelfs camerabewaking.

Zie de clip voor meer info over Russische maffiosi.

Hey big spender

Er zijn genoeg mensen op de wereld die niets van enige economische crisis merken. Dat doet me denken aan het liedje ‘Hey, big spender, spend a little time with me’ van Shirley Bassey, dat zeker van toepassing is op Roman Abramovitsj. Wie? Ja, die. De voorzitter van Chelsea, want zo is dit heerschap bekend geworden. Deze superrijke Rus, in zijn beste tijd goed voor ’n slordige 24 miljard dollar, is in 2005 door Forbes Magazine met recht gekozen tot ’s werelds ‘biggest spender’. Hoewel hij al drie jachten bezat, niet de kleinste kan ik je verzekeren, vond hij het nodig om in Duitsland, bij de jachtwerf Blohm + Voss, een nieuw bootje te laten bouwen, de Eclipse (zie hierboven). Niet zomaar een jacht, nee, het grootste en meest geavanceerde ter wereld. Goed voor ongeveer 340 miljoen euro. Het scheepje is zelfs groter dan het grootste fregat van de Engelse marine, bijna 168 meter - te groot voor het Naardermeer. Om je een idee te geven: 168 meter is ongeveer zo lang als de Amsterdamse Arena breed is!

[deel van het interieur van het scheepje]
Het schip is o.a. uitgerust met afweergeschut, kogelwerend glas, een onderzeeër, super hightech beveiligingssystemen, een zwembad, twee helikopterplatforms met heli’s, diverse kajuiten voor gasten met eigen bioscoopschermen, en een lasersysteem om lastige paparazzi’s op een afstand te houden. Of al die James Bond-speeltjes echt nodig zijn? Wat de paparazzi’s betreft ja, en wat te denken van al die piraten tegenwoordig? Je zou er toch bijna overspannen van kunnen worden. Gelukkig kan hij bijkomen in één van zijn optrekjes in Londen, West-Sussex, Toscane, de Franse Rivièra, Moskou of Cyprus. Ik hoop dat ik hem een keer tegenkom. Dan zal ik hem een goede suggestie doen: ‘Hey, big spender, spend a little time with me!’ ('on your yacht!')

Russische pers

VLADISLAV SOERKOV

In Nederland staan we op onze achterste benen als bij een journaliste van de krant huiszoeking wordt gedaan omdat deze verdacht is staatsgeheime informatie te bezitten (Jolande Van der Graaf van de Telegraaf). Staatsgeheim is niet voor niets staatsgeheim. En hoewel we hier te lande transparantie hoog in het vaandel hebben staan, kan het natuurlijk heel onveilig zijn om bepaalde informatie openbaar te maken. Het kan ook individuen schietschijf maken voor kwaadwillenden. Er zijn allerlei redenen te bedenken waarom het beter is dat sommige informatie niet aan de buitenwereld wordt verstrekt. Niet alle journalisten zijn ethisch goed bezig, en een krant als de Telegraaf is vaker verdacht van sensatieberichten dan een krant als Trouw of NRC Handelsblad.
In Rusland is de situatie net andersom: daar is het vak van journalist per definitie verdacht, tenzij er artikelen worden geschreven die geen contraire mening vertolken en in het straatje van de regering passen. Daar worden journalisten beschouwd als ‘verdacht’ volk, dat het liefst een kopje kleiner gemaakt moet worden. Alleen in Irak en Algerije zijn het afgelopen decennium meer journalisten vermoord dan in Rusland. Rusland staat hoog op de lijst als het gaat om politieke moorden, KGB-methoden om vrije pers tegen te gaan, excessieve straffen voor belastingontduiking, schijnprocessen en nog meer van dit soort zaken.
Maar misschien komt daar toch verandering in. De maatschappij kan het machtsblok misschien ook wel de rug toe keren als de meerderheid zich verzet tegen onrecht. Een opmerkelijk lichtpuntje: Vladislav Soerkov, de Kremlinspindoctor en bedenker van Vladimir Poetins autoritaire ideologie, heeft onder pseudoniem een novelle geschreven, getiteld Okolonolja (Nabij het Nulpunt). Toen bekend werd dat Soerkov achter het pseudoniem schuilging, kwam er een ware run op het boekje op gang.
Uit NRC Handelsblad:
“In het boek levert de journaliste van de oppositiekrant felle kritiek op de machthebbers. Ze beschrijft hen als een glibberige massa van gouverneurs, ministers en officieren van veiligheidsdiensten. Samochodov antwoordt haar dat oneerlijkheid, geweld en stagnatie nu eenmaal de realiteit van het bestaan zijn en raadt haar aan hiermee te leren leven.
Analisten speculeren erop dat Soerkov het boek heeft geschreven als waarschuwing aan regeringspartij Verenigd Rusland dat de tijden aan het veranderen zijn en haar comfortabele positie niet meer zo vanzelfsprekend is als ze denkt.”
Of de Russen een beetje kunnen leren van hun eigen fouten en er niet trots op zijn, zoals nu het geval is, is de vraag. Maar je blijft hopen.