Appletje voor de dorst

WAT WORDT HET, APPEL OF BANK?

Het is crisis op de beurzen, de Europese banken staan onder grote druk, de Euro wankelt, aandelen kelderen, de vooruitzichten voor de burgers in de Eurozone zijn ronduit somber. Geen vreugde. Maar hoe absurd het ook klinkt, de bedrijven staan er gemiddeld genomen helemaal niet slecht voor! Geloof het of niet: er is zelfs één bedrijf in de VS dat evenveel waard is als alle 32 grootste banken in Europa, namelijk Apple. Steve Jobs, oprichter en tot voor kort CEO, mag echt trots zijn op zijn appeltje voor de dorst. De waarde van dit appeltje: plusminus 340 miljard dollar. Allemaal dankzij briljante innovaties zoals o.a. de Mac, iPhone, iPod en iPad. Toch is dit relatief: de waardedaling van de banken is erg snel gegaan en rechtvaardigt misschien niet helemaal het opwaarts potentieel van de banken bij een economische opleving. Ook kan een bedrijf als Apple ook failliet gaan als het niet genoeg innoveert - het is namelijk altijd een race tegen de klok.
Het bericht over de beurswaarde van Apple dat in de pers verscheen illustreert mijns inziens dat de economie van de VS weliswaar klappen heeft gehad, maar nog zeker niet overleden is. De kapitaalspositie van bedrijven is riant. Alleen als de dollar zakt, hebben ze een probleem, maar dan worden de Appletjes weer per kilo aangeboden en koop ik er waarschijnlijk wel een paar op de zaterdagse PC-markt.

Mackotsels

Wel eens naar een fastfoodrestaurant geweest en zo´n soppig broodje gegeten? En naar wat augurkjes gevraagd? `Die hebben we niet meneer, maar het zuur krijgt u vanzelf` is het antwoord. Want o, dit is zó slecht. Als je honger hebt en er is niks anders. Mijn Cubaanse vrouw is er evenwel gek op. Ze vindt het echt haute cuisine. Als je altijd hetzelfde moet eten, is een Big Mac natuurlijk ook ideaal. Voor mij, verwende lekkerbek, is het een andere kwestie. Sinds Sonja Bakker is Nederland veranderd en eten we gezonder dan waar ook ter wereld. En blijven we natuurlijk zo strak als een plank. In de VS is Michelle Obama aan het lobbyen voor een gezonde lifestyle bij schoolgaande kinderen, waar diabetes een groot probleem vormt. Een film als Super Size Me (Morgan Spurlock, 2004) heeft de Amerikanen waarschijnlijk enigszins wakker geschud. Daar is fastfood gewoon onderdeel van de dagelijkse eetgewoonte. (De gemiddelde Amerikaan eet op straat.) Het wordt tijd dat mensen inzien dat te weinig en eenzijdig eten niet goed is, zoals in Cuba, maar dat te veel, te vet en te eenzijdig eten evenmin bijdraagt aan een gezonde levensstijl. Gevarieerd, gezond eten is nog altijd het lekkerst en gelukkig is het niet moeilijk om dat in ons landje voor elkaar te krijgen. Het is voor mij zelfs een van de geneugten van dit leven. En wat te doen als we met de kinderen meegaan naar de Mc Donalds? Lekker schilderen. Met frietjes en ketchup bijvoorbeeld!