Maffiosi in Rusland

Een van de meest beruchte steden in Rusland is Jekaterinenburg, dat in de Oeral ligt. Vroeger heette de stad Sverdlovsk. Het is de vierde stad van Rusland en telt 1,3 miljoen inwoners. Hier wordt het ondergrondse leven voor een groot deel beheerst door de Russische maffia, die Oeralmasj wordt genoemd. Maar soortgelijke gangs of criminele organisaties (syndicaten) komen in heel Rusland voor. Ze gebruiken technieken voor afpersing en het onschendbaar maken van hun clanleden door banden aan te gaan met politici. In Jekaterinenburg maakten ze het echter wel heel bont. Hier liet de gouverneur de illegale overname van machinefabriek Oeralmasj toe, door de aandeelhouders en het management met politieblokkades tegen te houden. Het misdaadsyndicaat kon zo de onderneming failliet laten verklaren hoewel deze financieel gezond was. De rechter die het faillissement uitsprak werd via giften en bedreigingen "aangemoedigd". Door het faillissement verloren de aandeelhouders hun stemrecht en kon het syndicaat de onderneming voor een fractie van de waarde kopen. Het gigantische metaalverwerkingscomplex werd vervolgens misbruikt voor de stook van illegale wodka. De Russische overheid is erin geslaagd om de Oeralmasj een gevoelige slag toe te brengen. Veel criminele kopstukken zijn onder deze druk onder valse identiteit ('als Jood') naar Israël gevlucht. De rest van de criminelen houden zich in deze tijd vooral op met handel en politiek (ligt in Rusland in elkaars verlengde), en kleinschalige criminaliteit die minder opvalt. Wat wel opvalt zijn hun uitbundige begrafenisrituelen. Op de graven in Jekaterinenburg worden de dode maffiosi uitgehouwen in zwart marmer met gouden letters. De graven worden goed onderhouden en bloemen worden ververst. Tegen diefstal hebben ze zelfs camerabewaking.

Zie de clip voor meer info over Russische maffiosi.

Harde politiek is een zwakke schakel van democratie

Het steeds harder worden in de politiek, wat in Nederland te bespeuren is, is een teken dat we aan de grenzen van de democratie knabbelen. Want democratie is niet een ander het onmogelijk te maken te spreken, of schelden en beledigen, of kost wat kost de overwinning trachten te behalen, maar juist om goed naar elkaar te luisteren en elkaar te respecteren. Ons belang moet voor iedereen hetzelfde zijn en voorop staan. Als dat niet gebeurt kan het fout gaan. Neem nou Iran.

Het is mosterd na de maaltijd nu de verkiezingen in Iran ten einde zijn, maar de situatie daar houdt me wel bezig. De uitslag van deze verkiezingen is onder verdacht gesternte tot stand gekomen, en of er fraude is gepleegd of niet, de manier waarop Ahmadinejad in het zadel heeft weten te blijven is op z'n minst verdacht. 1. De machthebbers onder leiding van Ahmadinejad verbieden demonstraties en laten toe dat ordetroepen op demonstranten schieten. 2. Ruim vóór de verkiezingen werden er al kranten en boeken verboden en politiek actieve studenten gestraft. 3. Tijdens een tv-debat valt Ahmadinejad Mousavi aan door te beweren dat zijn vrouw, de prominente, 64-jarige politica Zahra Rahnavard (zie foto), niet over de vereiste papieren zou beschikken om zich professor te mogen noemen (met haar staat van dienst als politicologe, ex-kanselier van de universiteit van Teheran?). En verder werd door hem flink met modder gegooid en werden partijleden van Mousavi beschuldigd van corruptie en machtsmisbruik. Keiharde, valse aanvallen waartegen niemand zich kan verdedigen omdat verdachtmakingen en leugens nu eenmaal makkelijk te maken zijn.

In 2010 zijn de gemeentelijke verkiezingen. Ik ben benieuwd welke troeven onze politici deze keer inzetten. Ik hoop dat het beschaafd blijft. Zo erg als in Iran zal het vast niet worden.