zaterdag 21 mei 2011

Interactief hygiënisch kusapparaat



Wat? Interactief hygiënisch kusapparaat? Ja, in Japan hebben ze veel tijd en geld over voor dingen die wij in het Westen zouden duiden als 'conceptuele kunst' maar die technisch gesproken gewoon onderdeel zijn van wetenschappelijk onderzoek. Tja, het is maar waar je je dure geld aan wilt uitgeven.

Met het kusapparaat kan je - met behulp van de computer - iemand op afstand kussen. Nou ja, kussen... ik versta daar wel wat anders onder. Ik denk dat de wetenschappers van de Universiteit voor Elektronische Communicatie in Tokio misschien hun gedachten eerder bij orale seks hadden. Een kus is contact tussen twee geliefden, niet tussen een mond en een ronddraaiend rietje.

Hoe dan ook, wie het apparaat wil uitproberen zal nog even moeten wachten. Het is voorlopig een experiment en nog lang niet in productie genomen. De wetenschappers denken dat het een rage wordt als duizenden fans door middel van een ronddraaiend rietje met hun idool kunnen 'communiceren'. Geheel vrij van bacteriën, virussen en radioactiviteit, natuurlijk. We zullen zien. Ik houd het voorlopig bij mijn ronddraaiend rietje met bitter lemon. Bijna zo lekker als orale seks.

woensdag 18 mei 2011

Robots: ideale terminators



Net nu Arnold Schwarzenegger terug is getreden als gouvernor van de staat Californië in de VS en een tweede carrière voor zich ziet in Hollywood, gaf hij in de media ruiterlijk toe dat hij 10 jaar geleden een kind verwekt heeft bij zijn huishoudster en dat terwijl hij getrouwd was. Tja, die mannetjes met macht kunnen er wat van: Clinton, Berlusconi, Strauss Kahn... ze kunnen alles de baas behalve hun lusten. Goed, het is tijd voor een tweede carrière van mr. Terminator. Laat hij maar eens een kijkje nemen in Bollywood. Daar worden vandaag de dag films gemaakt waar de Amerikaanse filmindustrie jaloers op kan zijn. Dit dankzij de gigantische capaciteit van de softwareindustrie uit Bombay, die alle filmbeelden kan manipuleren met computerprogramma's, zodat ze net echt lijken. En niet te vergeten de ongebreidelde fantasie van de Indiërs, die uit hun rijke en veelkleurige cultuur oneindige inspiratie kunnen putten en hun gevoel voor humor en absurditeit niet uit het oog verliezen ondanks de smakeloze Hollywoodvoorbeelden. Kijk maar eens naar onderstaande clip van Enthiran, een science fictionfilm uit 2010 in het Tamil. De robots zijn nog niet uit onze verbeelding en dat zal Schwarzenegger ook wel beseffen. Tijd voor Terminator V?

maandag 16 mei 2011

Meditatie, het middel om af te slanken?

Al die slankheidsmiddeltjes en diëten, gooi ze maar overboord. In de nabije toekomst zullen we waarschijnlijk weten hoe de fysica werkt: in India leeft een man die al 72 jaar (volgens zijn eigen zeggen, maar ook als het niet zo lang is is het al een waar wonder) zonder eten en drinken. Hoe? Door te mediteren. Zijn geheim? Kennis die hem is toebedeeld door de Hindoegodin Amba, een van de verschijningen van de godin Doerga, de moedergodin. Scepsis heerst, maar het is bekend dat meditatie (een yogatechniek)een hoop raadselachtige dingen kan doen met ons lichaam als we ons erop zouden toeleggen. Iemand vergeleek die wonderlijke capaciteit van de mens met de Nederlandse Iceman, (Wim Hof heet hij in het echte leven) een man die zijn hartslag, bloedsomloop en zenuwstelsel desgewenst kan 'sturen' waardoor hij bestand is tegen extreme kou. Ook zijn er monniken uit Tibet die in de ijzige kou kunnen zitten, terwijl hun lichaam niet bevriest. Maar 72 jaar afzien... dat is wel een uitzonderlijke prestatie. Doktoren uit India hebben de hersenen van deze 80-jarige Yogi via een moderne MRI-scan bestudeerd en zijn tot de conclusie gekomen dat zij die van een jongeman zouden kunnen zijn. Hij kreeg 10 dagen lang geen voedsel of drank, en hij ging niet naar de wc. Een normaal mens kan slechts 4 dagen in leven blijven zonder te hebben gedronken, dus van een menselijk wonder kan je wel spreken. Dat niet naar de wc gaan lijkt me trouwens erg ideaal maar verder... nogal saai!
Deze nuchtere kerel moet je dus zelf ook maar met enige nuchterheid beschouwen...

woensdag 19 januari 2011

Broodje kakkerlak


Bizar en geniaal tegelijk: Arnold van Huis, professor in de tropische entomologie (insectenkunde) te Wageningen, vindt het maar onzin dat wij onszelf voeden met de traditionele hap. Wat je moet doen om de voedselcrisis te lijf te gaan, het regenwoud te redden van de ondergang, je dieet en gezondheid te verbeteren, de uitstoot van broeikasgassen tegen te gaan en je budget voor etenswaren drastisch in te perken is iets heel simpels: volgens hem moet je insecten gaan eten. Het probleem is puur psychologisch. Er is geen rationele reden te bedenken om geen insecten te eten, integendeel. Hij geeft zelfs workshops met een professionele kok, waarbij je leert hoe je die beestjes smakelijk kunt bereiden. En ze zijn bovendien erg gezond: ze zitten boordevol proteïnen. Gelijk heeft professor Van Huis wel een beetje, want waarom eten we wel garnalen maar geen sprinkhanen of meelwormen? Het is maar net waar je mee in aanraking komt.
Het gaat toch om de smaak, of denken we dat we ons ineens als een vogel gaan gedragen?
De chef-kok, Henk van Gurp, bestrooit zijn quiches met maden. Bonbons worden versierd met buffalo-wormen. Volgens hem is het een kwestie van het goede voorbeeld geven: als internationaal bekende chef-koks met insecten gaan werken, dan volgen anderen vanzelf.
Ik herinner me dat mijn oma altijd de larven die in de kaas zaten met de platte kant van het kaasmes over de kaas uitsmeerde. Ik weet niet meer of ik die kaas heb gegeten maar het was zeker een indrukwekkend moment, anders had ik het niet zo onthouden. Ja, dat waren nog eens tijden. Ik krijg nu al vlinders in mijn buik, maar eerlijk gezegd niet van de honger.

maandag 17 januari 2011

Geen Italië


Die Italianen zijn altijd wat dubbel als het een seksueel onderwerp betreft. Ze laten de escapades van Berlusconi oogluikend toe, maar maken zich druk om een kutkalender. Van de week lach ik in een deuk. Wat was het geval? Ik las dat een of andere fotograaf, een Italiaan genaamd Toscani, een kalender had uitgebracht met foto's van vrouwelijke geslachtsdelen. Daar werd veel ophef over gemaakt omdat de Italiaanse variant van de reclamecode commissie opriep om de kalender van de markt te halen. Toscani is het er niet mee eens omdat hij zegt dat het de schoonheid van het vrouwelijk lichaam verbeeldt. Nou ja, dat kan zo zijn, maar het is een kwestie van verbeelding want heb je aan zo'n kalender? Er staan alleen maar genitaliën op. Geen Italië. (Spreek dat maar eens snel achter elkaar uit, what's in a name? Daarom lag ik dus in een deuk)

Afin, ik vind dat het er vooral om gaat hoe je er zelf over denkt bij deze natuurfoto's. Als je geen slechte gedachten hebt zal je de foto's ook niet zo interpreteren en is er verder niks aan de hand. Je kunt ze denk ik best aan kinderen laten zien. Er wordt niets vuigs getoond, alleen maar lichaamsdelen in close-up. Waarbij het de vraag is of een kind wel herkent wat er getoond wordt. Ik vraag me alleen af wie zo'n kalender nou koopt, want om nou een hele maand lang naar een geslachtsdeel met wuivend duingras te zitten kijken gaat me echt te ver. Dan toch maar liever het hele plaatje. Heb ik tenminste niet het idee dat ik tegen de haarimplantaten van Gerard Joling aan zit te kijken.

vrijdag 14 januari 2011

Robotliefde heeft de toekomst


Er is een 65-jarige professor genaamd David Levy, verbonden aan de Universiteit van Maastricht, die voorspelt dat in 2050 huwelijken en seks met robots de normaalste zaak van de wereld zullen zijn. Deze man is een voormalige schaakgrootmeester die veel afweet van kunstmatige intelligentie. In 2007 schreef hij een geruchtmakend boek (gebaseerd op zijn proefschrift) ‘Love and Sex with Robots’.
“Mensen zullen verliefd worden op robots, omdat die naar de wensen en behoeftes van de gebruiker geprogrammeerd kunnen worden.”, stelt Levy. In Korea en Japan zijn elektronische sekspoppen niet aan te slepen. Ze kosten ruim 5000 dollar. “Maak van zo'n pop een robot, dan vormen die binnenkort een heuse concurrentie voor prostituees,” beweert Levy. Hij durft zelfs te voorspellen dat er over enkele decennia mogelijk een robot in het Witte Huis zit. Het is wel een leuke gedachte, en rijp voor een prachtige filmkomedie, maar de vraag is, of dat de beste oplossing is. Kan een robot hetzelfde denken en reageren als wij? Zal een robot gevoel voor humor kunnen hebben? Kan hij of zij teder zijn, koken, afwassen, toiletten schoonmaken? Waarschijnlijk wel. Maar willen wij wel een voorspelbare, verrassingloze geprogrammeerde computer als partner, laat staan als staatshoofd? Dat is de vraag die we mijns inziens zouden moeten stellen, gesteld dat de technische ontwikkelingen inderdaad zo rap gaan als door Levy voorgesteld.
Ik vond Balkie al een beetje robotachtig, maar blij dat hij nu Walkie Balkie is. Misschien vergis ik me, maar dat robotachtige gedrag dat ik bemerk bij sommige mensen is een veeg teken. We schuiven misschien wel ongemerkt te veel de kant op van elektronica en automaten, terwijl we in wezen meer gebaat zijn om dichtbij de mens te blijven, de menselijke genoegens. Het is toch geen schande om mens te zijn, hè?

Het volgende interview met prof. Levy is met CNN'er Riz Kahn en uiteraard in het Engels:

maandag 10 januari 2011

Lelijk maakt niet uit


Als je lelijk bent, misvormd, gehandicapt enz. is er nog hoop. In deze tijd waarin in de bladen, op tv, in de kranten en op straat of op het werk alleen maar aandacht is voor uiterlijk, vind ik het hoopgevend dat er ook eens een berichtje verschijnt dat een lelijke man een mooie vrouw heeft gevonden. De foto van deze man hierboven met zijn vaste vriendin spreekt boekdelen. Hij heeft een aangeboren genetische afwijking (het Treacher Collins syndroom) waarbij de jukbeenderen niet tot ontwikkeling zijn gekomen. Zijn gezicht hangt af omdat de gelaatsspieren en het bot waaraan die vastzitten ontbreken. Ondanks deze tragische afwijking leeft hij nu samen met een prachtige vrouw, heeft een baan en een koophuis en is heel gelukkig. Hiermee is voorlopig ook bewezen dat de liefde van een vrouw voor een man in bepaalde gevallen niet puur gericht hoeft te zijn op uiterlijk - andersom geldt dat waarschijnlijk ook. En misschien heeft lelijkheid ook iets aantrekkelijks. Misvormdheid kan een mens, zoals bij de Klokkenluider van de Notre Dame, heel zacht en intens goed maken. Andersom is een knap uiterlijk misschien wel aanleiding voor mensen om zich arrogant te gedragen hoewel ik daarvoor geen enkel bewijs heb. Ik ben namelijk helemaááál niet arrogant!

Bekijk deze video