Maurizio Cattelan

Maurizio Cattelan (1960) is een Italiaanse kunstenaar. Hij is een autodidact en is bekend geworden door zijn controversiële beelden van o.a. Hitler, de Paus en diverse ironische sculpturen, zoals van iemand die met tape aan de muur geplakt zit.
Hij had veel baantjes en bijbaantjes, waaronder eentje in een mortuarium. Dit zou zijn soms morbide smaak verklaren. Zijn carrière begon hij als ontwerper en schrijnwerker van houten meubels en zo kwam hij in contact met bekende ontwerpers. Door een catalogus te maken van zijn werk en deze naar kunstgaleries te sturen, werd hij snel bekend. Cattelan werkt nu als curator in New York, maar komt ook regelmatig terug naar Milan. Zijn werk wordt omschreven als hyperrealistisch en het zal niet verbazen dat hierop toch enigszins af te dingen is wat betreft zijn humoristische vertekening van de werkelijkheid. Sommige beelden zijn hilarisch en doordat ze verbazingwekkend knap gemaakt zijn oogsten ze lof. Wat de kunstwaarde is, is aanvankelijk onduidelijk. Het is wel aardig om te zien dat hij speelt met de werkelijkheid, en dat maakt zijn beelden in ieder geval veel interessanter dan die van het wassenbeeldenmuseum. Op internet zijn zijn beelden via Google te vinden of HIER

Only in Holland...

Ja hoor, ook ons eigen koningshuis is aan het bezuinigen! Echt fideel van Bea. Ik bedoel: zo'n kleermaker is natuurlijk ook wel kostbaar, maar dat kan er nog wel van af. Maar dat ze nu een nieuwe jurk heeft laten maken van de oude gordijnen van het voormalige paleis van haar moeder: wat zal die trots op haar geweest zijn. Kind, zou ze hebben gezegd, dat je dat over hebt voor je vaderland, dat tekent je! Het staat nog aardig ook, zelfs de plooien doen herinneren aan de wijze waarop ze neerhingen voor de Soestdijkse ramen. Ze hingen daar natuurlijk niet voor de pottenkijkers die er nu in drommen te vinden zijn om zich te vergapen aan het tafelzilver en de snuisterijen die Juliana altijd in ontvangst moest nemen tijdens het defilé op Koninginnedag. Ik ben benieuwd wat Bea a.s. vrijdag zal dragen daar in Zeeland. Misschien wel een jurk die Bernhard kreeg van zijn vriend uit Afrika en die aan de vrouw van een binnenlandse stamoudste heeft toebehoord. Die hoed zal ook vast gerecycled zijn. Geen hond die ziet dat het gemaakt is van een stuk bordkarton. Gewoon overspuiten in een andere kleur die past bij de jurk. Klaar is kees. We moeten allemaal een tandje lager, leve ons vorstenhuis. Leve de Koningin! Hopelijk is er nu geen halve gare die de koninklijke familie belaagt. Dat zou zonde zijn van het feestje. En o ja, gezien de staking van de schoonmakers zie ik de koninklijke familie straks graag meehelpen de rotzooi op te ruimen. Nee, niet achter de rhodondendrons!

De mens in de computer

Er zal, volgens een rapport waar Microsoft achter staat, in de toekomst een andere verhouding ontstaan tussen mens en computer. In mijn jonge jaren was AI (= kunstmatige intelligentie) de droom van velen. Het lijkt erop dat we in de buurt komen. Was het Roger Penrose niet die daar cynisch over was? In ieder geval wordt voorzien dat computers kunnen voorspellen wat mensen willen. Over tien jaar is de interactie al zo ver dat je nauwelijks meer kunt spreken van ‘interface’ of ‘gebruiker’: er is dan een soort symbiose ontstaan. Mensen zullen dan tegen de computer kunnen praten en computers zullen de emoties van mensen kunnen aflezen, waarop ze kunnen reageren en eventueel terugpraten. Uiteraard zullen we als gevolg van de interactie tussen mens en computer dan ook veel afhankelijker worden van de computer. Het zal dan zelfs mogelijk worden dat de computer delen van ons leven overneemt. Omdat het makkelijker, efficiënter en sneller kan bijvoorbeeld. Tja, dat rapport kan dit wel stellen, maar volgens mij zijn we daarmee nou ook niet zo heel erg opgeschoten in de laatste decennia: is het kantoorwerk minder geworden? Zijn de bedrijven en de overheid kleiner geworden dankzij de IT-revolutie? Zijn we minder met elkaar gaan bellen? Zijn er minder bomen gekapt? Te zien aan de afgegeven kapvergunningen in Hilversum in ieder geval niet!
Volgens mij produceren we juist steeds méér papier, hebben we méér personeel nodig om alles in de computer in te voeren, en houden we een heel leger aan ICT-ers aan het werk die vele malen duurder zijn dan de goedkope typistes die het werk bijna feilloos deden. Op typmachines, dat wel. Mijn verzoek aan de Microsofts en computerbouwers van deze wereld: ontwerp alsjeblieft een computer die kan typen, kopiëren, koffie schenken, de gewone post uit de brievenbus halen, archiveren, de telefoon opnemen, de agenda bijhouden, afspraken noteren, en vooral zelf zijn eigen hardware en software installeert en repareert, enzovoort enzovoort! Dan zien we elkaar in 2020 wel in de kantine, op de plek waar vroeger de IT-afdeling gevestigd was… Ha ha, weet je nog?

Hi from Multitouch Barcelona on Vimeo.

Buitenaardse wezens

[hierboven: Ufo's zijn al in Amsterdam gesignaleerd!]
Het was in het nieuws: "Aliens bestaan vrijwel zeker en mensen kunnen contact met hen beter vermijden. Als aliens ons bezoeken, zou het resultaat wel eens vergelijkbaar kunnen zijn met het aankomen van Columbus in Amerika. Dat pakte niet echt goed uit voor de indianen," zegt Stephen Hawking, de Britse vooraanstaande theoretisch natuurkundige en kosmoloog.
Hawking heeft gelijk maar volgens mij zijn er niet alleen buitenaardse levensvormen, ze leven zelfs hier op aarde, ja zelfs in Nederland, en bijna niemand herkent ze als zodanig. Het zijn die types die onze samenleving volledig ontwrichten en frustreren. Ze zien er bijna uit als mensen, hebben oppervlakkig gezien dezelfde uiterlijke kenmerken. Daarom vallen ze niet op. Maar ze zijn er wel, ze leven onder ons! Je moet erg voor hen oppassen en goed kijken en luisteren, dan herken je ze misschien. Hoor je de agressieve tonen, de beledigende opmerkingen over ons mensenras? Dan heb je vrijwel zeker te maken met aliens. Inderdaad, het zijn geen vriendelijke, onnozele wezentjes zoals E.T., die 'Home' zeggen omdat ze heimwee hebben. Nee, het zijn volwassen gremlinachtigen met venijnige bedoelingen. En het kost de maatschappij vele duizenden euro's om ze in bedwang te houden. Ze graven enorme tunnels met gemeenschapsgeld (Amsterdam, Genève). Ze laten onze banken springen en storten ons zo in een crisis. Zorgen voor droogte, overstromingen of vulkaanuitbarstingen (Geloof de Imams en Ayatollahs niet, het komt echt niet door de décolletées!). Maken ook op grote schaal misbruik van onze jeugd via obscure genootschappen onder het mom van religie. En ten slotte organiseren ze zich in politieke partijen en maken zo heel handig gebruik van onze democratische methodes waardoor ze tot het hart van de natie doordringen. Mensen, jullie zijn gewaarschuwd. De landelijke verkiezingen komen er weer aan. STOP DE ALIENS! Het is onze laatste kans! Stem op een MENSELIJKE PARTIJ!

Mackotsels

Wel eens naar een fastfoodrestaurant geweest en zo´n soppig broodje gegeten? En naar wat augurkjes gevraagd? `Die hebben we niet meneer, maar het zuur krijgt u vanzelf` is het antwoord. Want o, dit is zó slecht. Als je honger hebt en er is niks anders. Mijn Cubaanse vrouw is er evenwel gek op. Ze vindt het echt haute cuisine. Als je altijd hetzelfde moet eten, is een Big Mac natuurlijk ook ideaal. Voor mij, verwende lekkerbek, is het een andere kwestie. Sinds Sonja Bakker is Nederland veranderd en eten we gezonder dan waar ook ter wereld. En blijven we natuurlijk zo strak als een plank. In de VS is Michelle Obama aan het lobbyen voor een gezonde lifestyle bij schoolgaande kinderen, waar diabetes een groot probleem vormt. Een film als Super Size Me (Morgan Spurlock, 2004) heeft de Amerikanen waarschijnlijk enigszins wakker geschud. Daar is fastfood gewoon onderdeel van de dagelijkse eetgewoonte. (De gemiddelde Amerikaan eet op straat.) Het wordt tijd dat mensen inzien dat te weinig en eenzijdig eten niet goed is, zoals in Cuba, maar dat te veel, te vet en te eenzijdig eten evenmin bijdraagt aan een gezonde levensstijl. Gevarieerd, gezond eten is nog altijd het lekkerst en gelukkig is het niet moeilijk om dat in ons landje voor elkaar te krijgen. Het is voor mij zelfs een van de geneugten van dit leven. En wat te doen als we met de kinderen meegaan naar de Mc Donalds? Lekker schilderen. Met frietjes en ketchup bijvoorbeeld!

Een nieuw woord: Googlebaby

En we noemen haar: Goegeltje. Waar zouden we zijn zonder internet? Mensen die geen kindje kunnen krijgen doen alles om toch maar hun zin te krijgen. Dat is mooi, maar ook lelijk. Het is natuurlijk als twee geliefden samen kinderen willen krijgen en opvoeden, maar tegennatuurlijk als ze niet aanvaarden dat Moeder Natuur niet meewerkt. Voor geld is alles te koop en het moet vooral snel gebeuren, zo is het gesteld in onze tijd. Je kunt nu al een draagmoeder bestellen via internet. Even Googelen, contact maken met de instelling, een intakegesprek en zorgen dat je sperma in een diepgevroren buisje richting India gaat. In India leven namelijk vrouwen die hun baarmoeder goedkoper ter beschikking willen stellen dan westerse vrouwen. Zo kunnen zij bijvoorbeeld geld verdienen om de scholing van hun eigen kinderen te betalen. En voor de aanstaande ouders in westerse landen is het een stuk goedkoper dan in eigen land. Je zou zeggen: de blinde helpt de lamme. Ik vind het echter wel op het randje. Ik wil niemand menselijk geluk afnemen, maar misschien moeten we ons wat meer afvragen of deze geoorloofde vorm van mensenhandel wel ethisch is. De draagmoeder van de baby brengt het er goed vanaf, maar wat als zij sterft, of spijt krijgt dat zij de baby heeft afgestaan? Draagmoederschap in de Derde Wereld tendeert mijns inziens ook naar uitbuiting, hoewel de draagmoeder waarschijnlijk blij is met het geld waarmee zij een huisje kan kopen. Something good, something bad. Ik vond de documentaire in bepaalde opzichten vrij schokkend. In ieder geval beelden die ik niet had willen missen. Kijk zelf maar.

2000 jaar oud uurwerk loopt weer

Meer dan een eeuw geleden werd door duikers in een Romeins scheepswrak een raadselachtig instrumentarium gevonden. Enkele jaren geleden werd het bewijs gevonden dat het een uurwerk is waarop de stand van de sterren nauwkeurig kan worden bepaald. Sommigen noemen het de astronomie-supercomputer uit de oude wereld.

Het zogenaamde Antikytheramechanisme is genoemd naar de plaats van ontdekking. Griekse duikers, die in 1901 op 42 meter diepte een Romeins scheepswrak onderzochten kwamen toen 82 vreemde bronsfragmenten tegen. Aanvankelijk raakte deze fragmenten, die door eeuwen liggen op de zeeboden helemaal ingekoekt waren, in de vergetelheid. Door de voortgang in de techniek kon met behulp van röntgenstralen onder de corrosiekoek van het apparaat worden gekeken. Verbaasde wetenschappers ontdekten bij een reconstructiepoging dat het zogenaamde Antikythera-mechanisme in staat was de bewegingen van de zon en de maan te voorspellen met een nauwkeurigheid waar Newton jaloers op zou zijn geweest. Het instrument moet in Griekenland zijn gemaakt rond 150 tot 100 voor Christus. Mogelijk is de ontwikkeling ervan verbonden met de astronoom en wiskundige Hipparchos, die rond deze tijd leefde. Deze man was zijn tijd ver vooruit en de complexiteit van zijn berekeningen en instrumentarium zou tenminste duizend jaar ongeëvenaard blijken te zijn. Mike Edmunds van de Universiteit van Cardiff in Wales:

Het is prachtig ontworpen. Je mond valt open als je ziet hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen en hoe het gemaakt is, het impliceert dat de Grieken grote technische verfijning hadden.

Inmiddels is het instrument nauwkeurig nagebouwd. Zie hier het resultaat.