Lucky bastards

We zijn toch 'a bunch of lucky bastards' in onze westerse wereld, waar klagen we over eigenlijk? Het weer? Economische crisis? Werkloosheid? Belastingaanslag? Geluidsoverlast? Criminaliteit? Politieke chaos? Hondenstront? Deze gedachte heb ik vaak: stop met klagen, leef toch happy. En wat minder arrogant graag. We hebben een dak, eten, een bed en een tv en een computer, misschien zelfs een auto. Als de wereld uit 100 mensen bestond, dan zou je een goed beeld krijgen van de wijze waarop de mens op deze wereld leeft. Er is nog wel wat werk te doen, blijkt.
De tekst is niet zo origineel, die heb ik wel eens eerder gezien. Toch is deze clip de moeite waard om nog een keer te bekijken.

Een nieuw woord: Googlebaby

En we noemen haar: Goegeltje. Waar zouden we zijn zonder internet? Mensen die geen kindje kunnen krijgen doen alles om toch maar hun zin te krijgen. Dat is mooi, maar ook lelijk. Het is natuurlijk als twee geliefden samen kinderen willen krijgen en opvoeden, maar tegennatuurlijk als ze niet aanvaarden dat Moeder Natuur niet meewerkt. Voor geld is alles te koop en het moet vooral snel gebeuren, zo is het gesteld in onze tijd. Je kunt nu al een draagmoeder bestellen via internet. Even Googelen, contact maken met de instelling, een intakegesprek en zorgen dat je sperma in een diepgevroren buisje richting India gaat. In India leven namelijk vrouwen die hun baarmoeder goedkoper ter beschikking willen stellen dan westerse vrouwen. Zo kunnen zij bijvoorbeeld geld verdienen om de scholing van hun eigen kinderen te betalen. En voor de aanstaande ouders in westerse landen is het een stuk goedkoper dan in eigen land. Je zou zeggen: de blinde helpt de lamme. Ik vind het echter wel op het randje. Ik wil niemand menselijk geluk afnemen, maar misschien moeten we ons wat meer afvragen of deze geoorloofde vorm van mensenhandel wel ethisch is. De draagmoeder van de baby brengt het er goed vanaf, maar wat als zij sterft, of spijt krijgt dat zij de baby heeft afgestaan? Draagmoederschap in de Derde Wereld tendeert mijns inziens ook naar uitbuiting, hoewel de draagmoeder waarschijnlijk blij is met het geld waarmee zij een huisje kan kopen. Something good, something bad. Ik vond de documentaire in bepaalde opzichten vrij schokkend. In ieder geval beelden die ik niet had willen missen. Kijk zelf maar.