Reizen per woonboot

Woonboten zijn apart en gelukkig zijn die nog wijd verbreid te vinden in de Nederlandse stedelijke en landelijke omgeving. De meeste woonboten zijn echter min of meer aan de locatie gebonden (zijn alleen verplaatsbaar) en kunnen dus niet zelf varen. Juist dat lijkt mij bijzonder aantrekkelijk. Wat ik wel kan doen is een reis naar Kerala in India boeken. Daar hebben ze kettuvallams, woonboten gemaakt van gekromde bamboestokken, waar o.a. geknoopt kokostouw wordt gebruikt voor de overkapping. Er komt geen spijker aan te pas. De boten waar toeristen op kunnen meevaren lijken me zeer comfortabel (en waarschijnlijk erg duur), maar dan heb je ook wat. De Zuid-Indiase provincie Kerala is trouwens sowieso erg aantrekkelijk vanwege haar klimaat, open cultuur en de prachtige Kutiyattam-dansen die daar worden uitgevoerd. Om rechtstreeks naar Kerala te gaan vlieg je op Kochi (Cochin) of Trivandrum.

Duurste woning ooit

Geloof het of niet, ’s werelds duurste woning (ooit, waar dan ook) staat niet in de VS, ook niet in het Midden-Oosten maar in Mumbai, India. Het plusminus 2 miljard dollar kostende huis is Antilia gedoopt en is gebouwd door een Amerikaans architectenbureau Perkins and Will. Opdrachtgever is Mukesh Ambani, die aan het hoofd staat van Reliance Industries, een megaconcern dat groot geworden is met o.a. olie, mijnbouw en textiel. Het is de rijkste man van India en een van de rijkste mensen ter wereld (nr. 16 in de top 100). Je hoeft dan niet na te denken over stompzinnige dingen als sinterklaascadeautjes. Hij was trouwens zo aardig om zijn vrouw Neeta een nieuwe Airbus cadeau te doen voor haar 44ste verjaardag. Kosten 50 miljoen euro.Terug naar het huisje. Je moet wel even wat diep in de buidel tasten maar dan heb je ook wat. Concessies aan de architect? Doet Mukesh niet aan. Het moest onderdak bieden aan de zeskoppige familie van Mukesh en zo’n 600 bedienden. Dat kan ook makkelijk: het gebouw telt maar liefst 27 verdiepingen. Om even een impressie te geven:

1. Bovenop het dak bevinden zich 3 helikopterplatforms.
2. Hangende tuinen bevinden zich op diverse etages.
3. Er zijn drie zwembaden in het gebouw.
4. Het gebouw biedt een twee verdiepingen tellend gezondheidscentrum met yoga-ruimte.
5. Er is een garage met parkeerruimte voor 168 auto’s op 6 verdiepingen. Deze parkeerruimte is uitsluitend bedoeld voor privéauto’s van Mukesh. Die ruimte zal wel nodig zijn. Hij rijdt namelijk niet in kleine auto’s. Een ruim zevenhonderdduizend euro kostende Maybach (Duits luxe automerk) bijvoorbeeld, zijn zakenauto, neemt misschien wel twee parkeerplekken in.
6. Om al die auto’s te kunnen onderhouden is speciaal voor dit doel een etage gereserveerd.
7. De achtste verdieping bevat een thuisbioscoop met een capaciteit van 50 personen.
8. Er is een speciale ijskamer om aan de hitte van Mumbai te ontsnappen.
9. In de lobby bevinden zich 9 liften: 2 voor de parkeerruimtes, 3 voor de gastverblijven, 2 voor de familie en 2 voor de bedienden.
10. De bovenste verdieping bevat een buitenruimte waar je onder het genot van een drankje kan uitkijken over de skyline van Mumbai, de Arabische zee en natuurlijk de sloppenwijken.
Zeer geschikt voor de housewarming party.

Niraj Chag

Als je nog nooit van Niraj Chag (1976) gehoord hebt, wees niet bevreesd. In Engeland weten ze misschien niet eens wie het is, hoewel hij daar geboren is. Het is in zijn genre echter een succesvolle componist en musicus, die zalen vol krijgt. In Nederland zou hij mijns inziens meer aandacht verdienen. De muziek die Niraj Chag componeert is alles behalve doorsneemuziek, of, zoals hij het zelf formuleert: ‘wegwerpmuziek’, of in het Engels: throwaway “here today, gone tomorrow” music. Geen muziek dus die bij doorsnee radiostations wordt gespeeld: het is geen commerciële hitpick. Dat deze muziek geen aandacht krijgt is geheel ten onrechte, naar mijn mening.
Nirajs werk kenmerkt zich doordat het een mix is van Westerse en Indiase ‘Oosterse’ muziek. In mijn ogen is deze combinatie van verschillende stijlen muziek heel interessant. Niraj heeft veel kennis van en aandacht voor de bijzonder gevoelige kant van Indiase liederen en instrumenten, maar bezit daarnaast een oor voor muziek uit de Westerse folktraditie. Zelfs als de muziekstijlen geografisch ver uit elkaar liggen kan er nog iets gemeenschappelijks in worden herkend, anders zou het de componist ook niet lukken er een welluidende mix van te maken. Het loont beide videoclips te bekijken, waarvan de eerste betrekking heeft op een vorig jaar in Londen gehouden concert ‘Monsoon Rain’, waarbij achttien muzikanten en een westers koor optraden. De tweede clip is een door Niraj gecomponeerde song 'Bangles' met vocals uit de Punjab (Noord-India/Pakistan).

Monsoon Rain (Live) - Niraj Chag from Eastern Soul on Vimeo.

De luchtauto

Een auto die rijdt op lucht! Het bestaat. De door Jules Verne ooit bedachte luchtauto (Airpod genaamd) is eind 2007 op de markt gekomen. De luchtauto werkt op samengeperste lucht. Tot nu toe is het geen overweldigend succes, maar dat komt zeker. Tata motors uit India is de fabrikant die geïnvesteerd heeft in het kleine, lichte model dat nog geen 3500 euro gaat kosten en een actieradius heeft van maar liefst 200 km en 110 km maximum snelheid. De luchtauto is ontwikkeld door het bedrijf MDI. Het bedrijf is al sinds 1991 bezig met de ontwikkeling van de auto. De eigenaar is een ex formule 1 ingenieur.
De luchtauto zal uitkomen in 4 modellen. Namelijk de OneCat, de MiniCat, de CityCat en de MultiCat. Meer info: KLIK HIER. Voor achtergrondinformatie in het Nederlands: KLIK HIER.

Een nieuw woord: Googlebaby

En we noemen haar: Goegeltje. Waar zouden we zijn zonder internet? Mensen die geen kindje kunnen krijgen doen alles om toch maar hun zin te krijgen. Dat is mooi, maar ook lelijk. Het is natuurlijk als twee geliefden samen kinderen willen krijgen en opvoeden, maar tegennatuurlijk als ze niet aanvaarden dat Moeder Natuur niet meewerkt. Voor geld is alles te koop en het moet vooral snel gebeuren, zo is het gesteld in onze tijd. Je kunt nu al een draagmoeder bestellen via internet. Even Googelen, contact maken met de instelling, een intakegesprek en zorgen dat je sperma in een diepgevroren buisje richting India gaat. In India leven namelijk vrouwen die hun baarmoeder goedkoper ter beschikking willen stellen dan westerse vrouwen. Zo kunnen zij bijvoorbeeld geld verdienen om de scholing van hun eigen kinderen te betalen. En voor de aanstaande ouders in westerse landen is het een stuk goedkoper dan in eigen land. Je zou zeggen: de blinde helpt de lamme. Ik vind het echter wel op het randje. Ik wil niemand menselijk geluk afnemen, maar misschien moeten we ons wat meer afvragen of deze geoorloofde vorm van mensenhandel wel ethisch is. De draagmoeder van de baby brengt het er goed vanaf, maar wat als zij sterft, of spijt krijgt dat zij de baby heeft afgestaan? Draagmoederschap in de Derde Wereld tendeert mijns inziens ook naar uitbuiting, hoewel de draagmoeder waarschijnlijk blij is met het geld waarmee zij een huisje kan kopen. Something good, something bad. Ik vond de documentaire in bepaalde opzichten vrij schokkend. In ieder geval beelden die ik niet had willen missen. Kijk zelf maar.

Met stip op rood

In India heet de ronde stip op het voorhoofd van de getrouwde vrouw sindoor of tilak. Het staat symbool voor de godin Parvati en voor vrouwelijke energie. Parvati is de godin van de schoonheid. Het dragen van de sindoor door de vrouw beschermt haar en haar echtgenoot; iedereen kan zien dat zij getrouwd is en zal het laten om haar hart te veroveren. Tegenwoordig dragen niet alle getrouwde vrouwen een stip meer.
De ronde stip heeft voor de getrouwde vrouw de kleur rood, wat duidt op liefde en kracht. Het is ook de kleur van de menstruatie van de vrouw, en vroeger geloofde men dat de rode kleurstof een gunstige invloed had op de vrouwelijke voortplantingsorganen. Het zou ook het libido verhogen, waardoor de drager zeker zou zijn van nakomelingen en voorspoedige bevallingen.
Het zal duidelijk zijn dat de 'stip' in de Indische samenleving speciale betekenis heeft, en soms tot bijgeloof aanleiding geeft. Zie de onderstaande, érreg leuke reclamevideoclip uit India.

Michael Jackson leeft!

Goed, dé Michael Jackson mag dan dood zijn, door de indruk die hij gemaakt heeft op mensen tot ver buiten de landsgrenzen blijft men waarschijnlijk zijn invloed bespeuren tot in lengte van dagen. In India leeft hij voort in de gedaante van Prabhu Deva, een Indiase Tamil die zowel danser, choreograaf, acteur en filmregisseur is. Zijn danspassen en snelle bewegingen lijken op die van Michael, maar hij heeft een eigen Indische identiteit behouden. In de videoclip die hieronder getoond wordt, is hij te zien in Westerse spijkerbroek en op sportschoenen, (bijna) blowend en aanstootgevende bewegingen makende. In Jaipur heb ik eens een filmvoorstelling meegemaakt van een Indiase film uit Bollywood, waar ik totaal niets van begreep. Het enige waar je van kan genieten zijn de emotionele uitlatingen van de Indiërs op voor ons vrij saaie beelden. Dat is erg komisch. Ze zijn ook zó enorm romantisch en emotioneel, die Indiërs. Ook blijf je lachen om die surrealistische en bizarre fratsen die ze in de film inlassen. Kijk maar, je zult het ook bij deze clip vast met me eens zijn.

De meest luxueuze trein in India

Those were the days. Toen ik in 1998 in India was, nam ik vaak de trein. Dat was een lekkere chaos. Luidruchtig snurkende Indiërs, mensen die op het bagagerek sliepen, honderden verkopers die tijdens de stops hun spullen verkochten, in het gangpad piesende peuters, zogende moeders in kleurige sarongs en bekvechtende dronkaards, jonge rugzaktoeristen die zich arrogant trachtten te scheiden van de meute, conducteurs die hun landgenoten met stokken sloegen als er niet geluisterd werd, je kunt het zo gek niet bedenken. Het was vaak een doorlopende film of beter gezegd, soap. Ik denk er nog vaak aan terug. Stiekem hoop ik er nog een keer heen te gaan als ik de kans krijg, genietend van de volstrekte chaos en de indrukwekkende overlevingskunst van de Indiërs.
India is een land van enorme tegenstellingen waardoor je geheid in een cultuurshock belandt, zoals ik destijds. Extreme armoede op straat en puissant rijke elites die zich omhangen met gouden kettingen en diamanten ringen, en zich laten rondrijden in de nieuwste Mercedessen of andere limousines.
Treinen kun je daar ook in diverse klassen. En vanaf maart dit jaar kun je bijvoorbeeld de Maharaja Express nemen, een trein waar je in kan slapen, dineren, aan de bar hangen of lekker ontspannen in een luxueuze sofa je whisky on the rocks genieten. (foto boven = presidentiële suite) Er hangt wel een prijskaartje aan: 2500 dollar per rit per persoon. Van tevoren reserveren graag want deze trein is gewild en rijdt maar een paar keer per jaar.
Ethisch verantwoord? Ach, je kunt ook vliegen, maar dat is weer milieubelastender. Het is kiezen tussen twee kwaden. Nee, ik denk dat ik dan toch maar de trein neem, goed voor het milieu en wel zo gezellig. Al zal ik het treinvolk van toen nog danig gaan missen. Een kleine video-impressie:

Schaterlachen tegen stress

Bij yoga denken we onwillekeurig aan een kleermakerszit of een ingewikkelde houding van een lenig mens. Maar deze oude hindoeïstische leer (waarschijnlijk ontstaan in de derde eeuw voor Christus in India) heeft zowel betrekking op de geest als op het lichaam en de yoga die wij in het Westen veelal beoefenen is slechts één van de vele typen. Het doel van yoga is om 'in balans' te komen, en kan dus op vele manieren bereikt worden. Een bijzonder grappige vorm is de lachyoga. Dit is een afsplitsing van een yogavorm waarbij de zintuigen een grote rol spelen, en is waarschijnlijk in de moderne tijd ontstaan. Er is medisch bewijs dat lachen de gevolgen van stress voor het lichaam en de geest gunstig beïnvloedt. Doe maar mee met deze yogimeester, waarom niet?