Opkrikken van een beschadigd imago

Eerst hadden we BP. Toen hadden we Israël/Gaza en nu misschien een regering met de PVV in ons eigen landje. De actie op Facebook van mensen die zich schamen voor de 1,5 miljoen andere mensen die hebben gestemd op de PVV is geslaagd: al zo'n 40.000 leden hebben hun stem laten horen. Op de pagina melden de initiatiefnemers dat zij de PVV een rechtse racistische partij vinden die angst en haat predikt. De excuuspagina beschrijft verder dat de meerderheid van de Nederlanders niet achter de ideologie van de PVV staat.
Dat een bedrijf imagoschade heeft opgelopen door blunders te maken, kan voor dat bedrijf fataal worden. Daar zijn genoeg praktijkvoorbeelden van. Gelukkig zijn er tegenwoordig scenario's ontwikkeld die het imago van zo'n bedrijf op kunnen krikken via sponsoring, branding van nieuwe producten, enzovoort. Maar hoe doe je dat met een heel land? Israël heeft enorme deuken opgelopen in de laatste jaren vanwege de oorlogen met Libanon en in Gaza, en het recente voorval waarbij een schip werd geënterd en er veel doden vielen. Turkije heeft al aangekondigd hun relaties met Israël te herzien. Het imago van Israël als een land die de mensenrechten respecteert is tot nul gedaald. Hoe krik je zo'n imago op? Door vrede te stichten misschien? Door humane gebaren, Palestijnen vrij te laten uit de gevangenis? Het is veel moeilijker want een land is geen bedrijf waar het voortbestaan voortdurend bedreigd wordt. Israël zal ook voortbestaan zonder imago.
Nu komt dus het imago van het tolerante Nederland onder druk te staan, door eventuele regeringsdeelname van de PVV. Of zal Geert zich - eenmaal als Minister van Binnenlandse Zaken - gedeisd houden? We zullen het zien. Zelf denk ik dat de imagoschade wel mee zal vallen en zullen we waarschijnlijk zien dat Geert Mozartkugeln voor zijn geld kiest. Lang zal hij niet op zijn plek zitten, daar is het te zeer een intrigant voor. De export zakt ook niet in. Wij gaan toch gewoon naar Italië, dat maffialand, of naar Duitsland, moffenland, of naar de VS, cowboyland, of naar België, land van dommen? Het is alsof we ons realiseren dat politiek of volksaard er niet zoveel toe doet. Het kan altijd erger. 'Bij ons in (vul land in) ... is het ook een politiek zooitje.' Vooral België, waar de taalstrijd nog steeds de gemoederen bezighoudt. Morgen gaan de Belgen massaal naar de stembus om een socialistische, Franstalige, Italiaanse homo te kiezen als premier. Dat is pas andere koek. De Belgen weten hoe je imago's kan opkrikken: met een rozerood tintje! En Israëli's doen het blijkbaar met condooms...

Bezuinige bezuinige

De verkiezinge staan voor de deur, de bezuiniginge komme d'r an! Worde we weer 'ns ouderwets an onze taas getrokke. Weet ik al wat ik wil stemme? Ja, de Tegenpartij! Helaas, die doet niet mee. Want hun oplossing: goud verkope lijkt heel actueel met die torenhoge goudprijs van vandaag. Hoeve we niet te bezuinige! Late hun zelf dan maar 'ns een keer bezuinige. Ze hebbe goud zat.
En we hebbe ook nog wat miljarde tegoed van de banke en verzekeringe. Pinne maar dus. Wat balke ze nou daar in De Haag? Zeg, Tedje, motte we nou weer met een potlood stemme dan?

Harde politiek is een zwakke schakel van democratie

Het steeds harder worden in de politiek, wat in Nederland te bespeuren is, is een teken dat we aan de grenzen van de democratie knabbelen. Want democratie is niet een ander het onmogelijk te maken te spreken, of schelden en beledigen, of kost wat kost de overwinning trachten te behalen, maar juist om goed naar elkaar te luisteren en elkaar te respecteren. Ons belang moet voor iedereen hetzelfde zijn en voorop staan. Als dat niet gebeurt kan het fout gaan. Neem nou Iran.

Het is mosterd na de maaltijd nu de verkiezingen in Iran ten einde zijn, maar de situatie daar houdt me wel bezig. De uitslag van deze verkiezingen is onder verdacht gesternte tot stand gekomen, en of er fraude is gepleegd of niet, de manier waarop Ahmadinejad in het zadel heeft weten te blijven is op z'n minst verdacht. 1. De machthebbers onder leiding van Ahmadinejad verbieden demonstraties en laten toe dat ordetroepen op demonstranten schieten. 2. Ruim vóór de verkiezingen werden er al kranten en boeken verboden en politiek actieve studenten gestraft. 3. Tijdens een tv-debat valt Ahmadinejad Mousavi aan door te beweren dat zijn vrouw, de prominente, 64-jarige politica Zahra Rahnavard (zie foto), niet over de vereiste papieren zou beschikken om zich professor te mogen noemen (met haar staat van dienst als politicologe, ex-kanselier van de universiteit van Teheran?). En verder werd door hem flink met modder gegooid en werden partijleden van Mousavi beschuldigd van corruptie en machtsmisbruik. Keiharde, valse aanvallen waartegen niemand zich kan verdedigen omdat verdachtmakingen en leugens nu eenmaal makkelijk te maken zijn.

In 2010 zijn de gemeentelijke verkiezingen. Ik ben benieuwd welke troeven onze politici deze keer inzetten. Ik hoop dat het beschaafd blijft. Zo erg als in Iran zal het vast niet worden.