Identiteitscrisis en extreme denkbeelden

Mijn stelling van vandaag is: Mensen die extreme denkbeelden hebben worstelen met hun identiteit. De reden waarom ik dit denk?
1. Moslim-extremisten die onmenselijke en extreem gewelddadige daden begaan waar een ideologie achter schuilt, zoals de zelfmoordaanslagen op 9/11 of de moord op Theo van Gogh, hebben vaak een dubbele identiteit en zijn bijna altijd immigranten met een cultuurshock/trauma.
2. Adolf Hitler was zo tegen joden gekant omdat hij worstelde met zijn identiteit. Hij had joods bloed. Zijn extremiteit verdoezelt de onzekerheid.
3. Mahmoud Ahmadinejad, zo werd recentelijk bekend, heeft oorspronkelijk een joods-Iraanse naam in zijn paspoort staan. Ahmadinejad heeft diverse keren opgeroepen om aartsvijand Israël van de kaart te vegen en hij ontkent de Holocaust. Volgens experts die in de Engelse krant The Daily Telegraph spraken is dit een teken van overcompensatie om zijn verleden te verdoezelen. 'Iedere familie die zich tot een ander geloof bekeert, neemt ook een nieuwe identiteit aan door het oude geloof te veroordelen', aldus een deskundige in de krant.Zijn extreme opvattingen over Israël kunnen verklaard worden uit zijn onverwerkte identiteitscrisis.

4. Van Geert Wilders werden onlangs zijn indische roots bekendgemaakt. De antropologe Lizzy van Leeuwen ontdekte dat Wilders' grootmoeder van moederskant uit een joods-Indische familie komt.Zijn anti-islamitische opstelling en zijn 'extreme patriottisme' deelt Wilders met veel andere politici van Indische afkomst, en ook met de nationaal-socialistische NSB, die in Nederlands-Indië in de jaren dertig heel populair was. Wilders' geblondeerde haar dient volgens Van Leeuwen om zijn afkomst te verhullen. Wilders zelf ontkende dat overigens.

Harde politiek is een zwakke schakel van democratie

Het steeds harder worden in de politiek, wat in Nederland te bespeuren is, is een teken dat we aan de grenzen van de democratie knabbelen. Want democratie is niet een ander het onmogelijk te maken te spreken, of schelden en beledigen, of kost wat kost de overwinning trachten te behalen, maar juist om goed naar elkaar te luisteren en elkaar te respecteren. Ons belang moet voor iedereen hetzelfde zijn en voorop staan. Als dat niet gebeurt kan het fout gaan. Neem nou Iran.

Het is mosterd na de maaltijd nu de verkiezingen in Iran ten einde zijn, maar de situatie daar houdt me wel bezig. De uitslag van deze verkiezingen is onder verdacht gesternte tot stand gekomen, en of er fraude is gepleegd of niet, de manier waarop Ahmadinejad in het zadel heeft weten te blijven is op z'n minst verdacht. 1. De machthebbers onder leiding van Ahmadinejad verbieden demonstraties en laten toe dat ordetroepen op demonstranten schieten. 2. Ruim vóór de verkiezingen werden er al kranten en boeken verboden en politiek actieve studenten gestraft. 3. Tijdens een tv-debat valt Ahmadinejad Mousavi aan door te beweren dat zijn vrouw, de prominente, 64-jarige politica Zahra Rahnavard (zie foto), niet over de vereiste papieren zou beschikken om zich professor te mogen noemen (met haar staat van dienst als politicologe, ex-kanselier van de universiteit van Teheran?). En verder werd door hem flink met modder gegooid en werden partijleden van Mousavi beschuldigd van corruptie en machtsmisbruik. Keiharde, valse aanvallen waartegen niemand zich kan verdedigen omdat verdachtmakingen en leugens nu eenmaal makkelijk te maken zijn.

In 2010 zijn de gemeentelijke verkiezingen. Ik ben benieuwd welke troeven onze politici deze keer inzetten. Ik hoop dat het beschaafd blijft. Zo erg als in Iran zal het vast niet worden.