Esperanza Spalding & Gretchen Parlato

Ik krijg niet zo vaak koude rillingen als ik naar muziek luister, maar vandaag gebeurde dat. Ik luisterde naar een Jazz muziekstuk van Esperanza Spalding en Gretchen Parlato, genaamd Useless Landscape.

Ik ben geen diehard fan van Jazz, maar gelukkig, af en toe luister ik eens en dan ontdek je dit. Het Amerikaanse gelegenheidsduo heeft elkaar terecht gevonden. Het prettige aan vrouwen die zingen en muziek maken is dat - althans in dit nummer, om niet al te veel te generaliseren - hun zoetgevooisdheid inbrengen die hen van nature gegeven is. De stembanden van vrouwen kunnen uiteraard allerlei bereiken beslaan, van contra-alt tot coloratuursopraan en in bijzondere gevallen zelfs de typisch mannelijke stembereiken. Whitney Houston kon tot maar liefst 5 octaven gaan, Ella Fitzgerald tot 4. Maar het mooiste is de natuurlijke stemklank, de rust van een moederlijke inborst die het kind in slaap sust, tot bedaren brengt, haar liefde betuigt, of tevreden snort uit weldadigheid. Die stem van de liefhebbende moeder hoor je denk ik altijd terug als je een mooie vrouwenstem hoort praten of zingen. Althans, dat is mijn freudiaanse invulling van wat er gebeurde toen ik luisterde naar Useless Landscape. Vergezocht misschien, al is het lastig een andere verklaring te vinden voor wat me overkwam. De snaar van de bas en de vrouwelijke, zwoel braziliaanse strottenhoofdklanken trilden in mijn hoofd nog lang na. En dat op moederdag...

Esperanza Spalding (1984) is een Amerikaanse jazzbassiste en zangeres. In 2011 won ze als eerst jazz artiest de Grammy Award voor beste nieuwe artiest. Gretchen Parlato (1976) is ook een gevierde Amerikaanse jazz-zangeres.

Timor Steffens, dansende carrière

Jong talent van vaderlandse bodem is altijd inspirerend. Timor Steffens is zo'n jongen met een ongelooflijk verhaal. Zijn naam klinkt Hollandser dan Hollands, maar in feite is hij half Marokkaan, en heeft hij Indiaas en Duits bloed in de aderen. Een voorbeeld van geslaagde integratie!
Timor is nog maar 22 jaar en heeft nu al de top bereikt in de danswereld. Ooit begon hij aan een kappersopleiding, maar die maakte hij niet af. Uiteindelijk besloot hij zijn passie te volgen en meldde hij zich aan op de Rotterdamse Dansacademie, waar hij (vanwege het schrijnende tekort aan jongens) werd aangenomen.
Zijn geluk was dat hij zich in 2008 aanmeldde bij de talentenjacht 'So you think you can dance', waarvan de audities o.a. hier in Hilversum werden gehouden, bij mij letterlijk om de hoek. Tot zijn verbazing drong hij door tot de finale en werd tweede. Via een Amerikaanse choreograaf die razend enthousiast over hem was kwam hij in de VS terecht. In mei 2009 was het raak: hij kreeg een riant aanbod om mee te doen aan Michael Jacksons 'This is it' tournee. Een maand later, op mijn verjaardag, overleed Jackson waardoor Timors droom ruw werd verbroken. Wel mocht hij tijdens Michaels herdenkingsdienst dansen, had hij televisieoptredens en was hij bij zijn begrafenis aanwezig. Timor heeft onlangs nog in een Amerikaans tv-programma mogen optreden en mogen dansen met Whitney Houston.

Kijk naar een tv-uitzending waarin Timor met een groep dansers uit 'This is it' danst. Ongelooflijke choreografie.

Whitney Houston is back!

Whitney Houston is één van mijn favoriete zangeressen. Ze heeft een stem om koude rillingen van te krijgen, glasscherp soms en soms op de traanklieren werkend. Ze was een tijd uit de publiciteit, nadat ze zich teruggetrokken had voor de opvoeding van haar dochter Bobbi Kristina. In een recentelijk tv-interview met Oprah Winfrey (welk interview in de pers is omschreven als 'the most anticipated music interview of the decade') biechtte ze op dat ze reeds vóór aanvang van de succesfilm The Body Guard (1992)verslaafd was aan drugs. Dat was in dezelfde periode dat ze in het huwelijk trad met R&B-ster Bobby Brown, zelf een notoire drugsgebruiker. Onder hevige druk van haar moeder ging ze in 2005 ten slotte naar de verslavingskliniek van Eric Clapton, waar ze afkickte. In 2006 is Houston van Bobby Brown gescheiden, en dook ze opnieuw in de muziek. Eindelijk, na drie jaar expirimenteren onder begeleiding van Clive Davis, haar muzikale padrino die haar groot heeft gemaakt, is haar nieuwe album gereleased: 'I Look To You'. Deze prachtige vrouw met de onvoorstelbare vijf octaven heeft een fantastische prestatie geleverd: in Groot-Brittannië is de single 'I Look To You' direct in de top 20 binnengekomen en al snel op nummer 1 terechtgekomen, net als in de VS, en op de lijst European Top 100. In Nederland moet het album in ieder geval nog uitkomen.
Je kunt verschillend oordelen over de weg die ze nieuw is ingeslagen, maar ik mag Whitney altijd graag horen en ben benieuwd naar haar album. Alleen de foto op de cover vind ik persoonlijk foeilelijk - alsof ze net uit een ruimtevaartuig is gestapt. Nou ja, ze is veilig geland. Toch fijn dat ze terug is.