Zo bont maakt Bea het echt niet

PALEIS HUIS TEN BOSCH
Bekrompen, het woord zegt het al: bij sommige Nederlanders zijn de hersenen enorm ingeklonken of ingekrompen want ze zien maar zelden iets in een breder perspectief omdat hun horizon nu eenmaal ophoudt bij de grens van het dorp. Neem nou de kosten van het Koninklijk huis: het is elke paar jaar weer een item in de pers. Of Bea en haar familie wel zoveel moet verdienen, of ze wel op staatskosten gebruik mag maken van de AAA-auto c.q.-vliegtuig, of de kosten van het koninklijk jacht. Ik zeg duidelijk en hard: JA, dat mag zij. Een staatshoofd dient op gepaste wijze te worden vervoerd, en dient een ruime vergoeding te krijgen voor haar (of zijn) diensten. Het gaat namelijk om aanzien. Zeg maar: het reclamebudget van Nederland. Wat Bea en haar familie krijgt is een schijntje bij wat andere staatshoofden ontvangen uit hoofde van hun functie. Goed, Nederland is klein en alles moet wel betaalbaar blijven, maar het is wel onze Public Relations. Daar moet je niet te snel op bezuinigen, want daaruit komt veel voort wat ons land aan krediet oplevert. Men zegt dat ze heel rijk is, zelfs een van de rijkste vrouwen van de wereld zou zijn. Nou, daar geloof ik geen biet van. Als ze aandelen heeft of bezittingen dan weet ze dat goed stil te houden en ik moet de eerste Nederlander nog tegenkomen die haar bankrekening heeft gezien. Paleizen heeft ze weliswaar, maar die zijn klein en zijn niet in haar privébezit. Noordeinde is haar werkpaleis, een vrij klein optrekje want je loopt er zo aan voorbij als je door Den Haag loopt. Paleis Huis ten Bosch is haar woonplek, dat wel ruim is voor een eengezinswoning, en dat voor een weduwvrouw alleen, maar zoals ik al zei: je moet het allemaal in perspectief zien. Kijk maar eens naar het paleis van Oprah Winfrey, daar moet je met tramlijn 1 om naar de andere kant van het paleis te komen.

Oprah heeft een 170 km2 grote estate in Montecito, Californië. Daarnaast bezit ze land in Hawaii, en woont ze soms in een woninkje in Chicago. In de staat Indiana bezit ze nog een boerderijtje van een paar miljoen dollar, op een terrein van 650 km2. Deze panden lijken duurder dan ze waren: eigenlijk is Oprah een goede zakenvrouw die geen cent teveel betaalt. Ook deze rijkdom moet je dus in perspectief zien.

Zo bont maakt Bea het echt niet. Wat ze de informateur aanbiedt zal ook niet meer zijn dan thee met een kaakje. Wij zijn de zuinigste kneuteraars van de wereld. Daar is niets mis mee, maar zeg niet dat het Koninklijk Huis teveel kost. Dat heeft niks meer met zuinigheid te maken of besparingsdrang, dat is gewoon bekrompen. Alles in perspectief graag!

Gouwe ouwen: Cuby en Focus

Hoewel ik tijdens het schrijven van deze blog gewoon naar Chopin zit te luisteren, werd ik geattendeerd op twee nostalgische muziekfenomenen: Cuby & the Blizzards die een nieuwe cd hebben uitgebracht en de band Focus van wie een zeldzame video op YouTube te zien is. Cuby & the Blizzards bestaat natuurlijk niet zonder de bezielende inbreng van Harry Muskee (die volgend jaar 70 wordt), en in welke band de wild-tragische Herman Brood nog heeft gespeeld. En Focus bestond dankzij de muzikale inbreng van de rasmuzikanten Thijs van Leer en Jan Akkerman. Beide bands wisten een miljoenenpubliek te interesseren. Om met Cuby te beginnen: zij wonnen niet alleen een Edison, maar wisten ook herhaaldelijk in de top-40 te belanden. Als bluesband is dat niet mis. En nu hebben ze na 11 jaar radiostilte een nieuwe cd uitgebracht, "Cat's Lost". Wat ik ervan hoorde, is absoluut de moeite waard. Heerlijke muziek om bijvoorbeeld in de auto te draaien! Zie en hoor het interview met Harry hierboven.

De tweede band is Focus, met de fluitist/musicus Thijs van Leer. Mijn zus had er een plaat van, zij speelde ook dwarsfluit en Focus was toen hip. Ze drongen door tot in Amerika met 'Hocus Pocus', een bizar nummer dat door de toen nog zeer meisjesachtige Oprah Winfrey werd verwelkomd in haar tv-programma. Twee albums bereikten daar goud: Moving Waves en Focus III. Ook in Engeland waren ze vrij populair, al was goud daar net niet voor hen weggelegd. In 1973 werd Jan Akkerman uitgeroepen tot de beste gitarist ter wereld. Thijs van Leer is in tegenstelling tot Jan Akkerman nooit in de muzikale prijzen gevallen, wat een beetje vreemd is gezien zijn uitgesproken talent. Wel werd hij in 2008 tot Ridder geslagen in de Orde van Oranje Nassau.

Beide bands roepen herinneringen op aan de muzikaal rijke periode van de jaren 60-70, waarin druk geëxperimenteerd werd met muziekinstrumenten en wat minder werd 'geknutseld' met geluidsapparatuur in de studio. Beide bands waren 'live' even goed als op de plaat. Dat kenmerkt goede muziek. Tegenwoordig is het veelal virtuele muziek: het is zelden live, of althans: je gelooft het in ieder geval niet meer.

Whitney Houston is back!

Whitney Houston is één van mijn favoriete zangeressen. Ze heeft een stem om koude rillingen van te krijgen, glasscherp soms en soms op de traanklieren werkend. Ze was een tijd uit de publiciteit, nadat ze zich teruggetrokken had voor de opvoeding van haar dochter Bobbi Kristina. In een recentelijk tv-interview met Oprah Winfrey (welk interview in de pers is omschreven als 'the most anticipated music interview of the decade') biechtte ze op dat ze reeds vóór aanvang van de succesfilm The Body Guard (1992)verslaafd was aan drugs. Dat was in dezelfde periode dat ze in het huwelijk trad met R&B-ster Bobby Brown, zelf een notoire drugsgebruiker. Onder hevige druk van haar moeder ging ze in 2005 ten slotte naar de verslavingskliniek van Eric Clapton, waar ze afkickte. In 2006 is Houston van Bobby Brown gescheiden, en dook ze opnieuw in de muziek. Eindelijk, na drie jaar expirimenteren onder begeleiding van Clive Davis, haar muzikale padrino die haar groot heeft gemaakt, is haar nieuwe album gereleased: 'I Look To You'. Deze prachtige vrouw met de onvoorstelbare vijf octaven heeft een fantastische prestatie geleverd: in Groot-Brittannië is de single 'I Look To You' direct in de top 20 binnengekomen en al snel op nummer 1 terechtgekomen, net als in de VS, en op de lijst European Top 100. In Nederland moet het album in ieder geval nog uitkomen.
Je kunt verschillend oordelen over de weg die ze nieuw is ingeslagen, maar ik mag Whitney altijd graag horen en ben benieuwd naar haar album. Alleen de foto op de cover vind ik persoonlijk foeilelijk - alsof ze net uit een ruimtevaartuig is gestapt. Nou ja, ze is veilig geland. Toch fijn dat ze terug is.