Reizen als sport

Als je veel wilt reizen over de wereld, dan is daar niks mis mee. Integendeel, het vergroot een evenwichtige kijk op de mensheid doordat je ten aanzien van andere culturen leert en ziet dat hoewel alles niet koek en ei is, mensen er helemaal niet op uit zijn om elkaar het leven zuur te maken - het tegendeel is vaak waar is mijn ervaring.
Er zijn echter ook van die dwazen, die er een sport van maken om zoveel mogelijk landen aan te doen. Dan is het meer surfen en zappen over de wereld in plaats van het ontmoeten van mensen, het opdoen van ervaringen en het vastleggen van omgevingsindrukken. Zo'n type is Charles Veley (hierboven op een foto in Nepal) uit de VS. Van de door hem op zijn site mosttravelledpeople.com samengestelde 278 landen, territoria, enclaves, enzovoort heeft hij er nog 50 te gaan. Ik kom niet verder dan 70. Klik HIER om de lijst te zien. Ik hoef me niet te schamen, want ik ga niet voor kwantiteit maar voor kwaliteit. Iemand als de Franse fotograaf Eric Lafforgue bijvoorbeeld staat hoog in mijn achting omdat hij veel gereisd heeft maar ook iets teruggeeft aan de wereld door middel van foto's die hij op internetkanalen deelt met de rest van de wereld. Zijn foto's zijn fantastisch, met oog voor detail, kleurrijkheid en humaniteit. Onder dit blogbericht heb ik een kleine biografie van deze man. Klik even verder op zijn naam om zijn werk te zien: ERIC LAFFORGUE of ga naar FLICKR. Je raakt niet uitgekeken...
Om veel te reizen heb je echt niet zoveel geld nodig als de genoemde Charles Veley die zijn IT-bedrijf van de hand deed. Om goed te reizen en veel kennis op te doen heb je ook geen dure camera nodig zoals Lafforgue. Maar het is wel handig als je ze allebei (geld en camera) toevallig bij je hebt. Een goed voornemen voor 2011 is dat ik meer geld wil en ook een nieuwe camera. Zodat ik af en toe een excuus kan hebben om lekker te reizen. Maar ja, dan moet je wel mijn blogje missen!

Over Eric Lafforgue
Eric Lafforgue werd geboren in 1964 in Toulouse. Sinds zijn kinderjaren is hij al gefascineerd door het maken van verre reizen. Hij verbleef in landen als Djibouti, Ethiopië en Yemen. Oorspronkelijk is Lafforgue een uitgever van multimedia maar in 2006
begint hij een nieuwe hobby, fotografie. Het is het digitale tijdperk en hij zet zijn foto's op internet. Reclamefirma's en baldenuitgevers begonnen zijn werk te ontdekken en boden hem aan een boek te maken van zijn fotowerk. Zijn werk wordt dan al binnen twee jaar nadat hij zijn hobby startte, getoond op een prestigieuze tentoonstelling van het werk van fotojournalisten in Frankrijk. Lafforgue reist sindsdien de hele wereld over met de ogen van een kunstenaar en etnoloog.
Zijn camera's zijn een Hasselblad H3d-39, Leica M6 en een Canon Eos D1 MarkIII.

Onderstaande foto is gemaakt in Angola.

powered by Fotopedia

Reizen per woonboot

Woonboten zijn apart en gelukkig zijn die nog wijd verbreid te vinden in de Nederlandse stedelijke en landelijke omgeving. De meeste woonboten zijn echter min of meer aan de locatie gebonden (zijn alleen verplaatsbaar) en kunnen dus niet zelf varen. Juist dat lijkt mij bijzonder aantrekkelijk. Wat ik wel kan doen is een reis naar Kerala in India boeken. Daar hebben ze kettuvallams, woonboten gemaakt van gekromde bamboestokken, waar o.a. geknoopt kokostouw wordt gebruikt voor de overkapping. Er komt geen spijker aan te pas. De boten waar toeristen op kunnen meevaren lijken me zeer comfortabel (en waarschijnlijk erg duur), maar dan heb je ook wat. De Zuid-Indiase provincie Kerala is trouwens sowieso erg aantrekkelijk vanwege haar klimaat, open cultuur en de prachtige Kutiyattam-dansen die daar worden uitgevoerd. Om rechtstreeks naar Kerala te gaan vlieg je op Kochi (Cochin) of Trivandrum.

Het laatste communistische bolwerk

Enkele jaren geleden was ik in Laos, en ontmoette ik een Noord-Koreaan die zei dat hij de neef van Kim Jong Il was. Hij was zijn eigen Koreaanse rijstwijn aan het drinken dus ik geloofde dat maar half, maar het zou kunnen. Zijn paspoort dat ik natuurlijk niet kon lezen leek in ieder geval zeer communistisch en Koreaans.
Wat ik van het land weet is heel weinig en dat zal voorlopig wel zo blijven. Toch gaan er ook toeristen heen, al reizen die dan wel onder begeleiding en wijken ze nooit van de routes af. Nederland heeft zelfs als een van de weinige landen reisbureaus die trips naar dit communistisch 'paradijs' organiseren. In ieder geval is het amusant en aanbevelenswaardig om iets uit zo'n reisverslag op internet te lezen. Kim Jong Il's zoon heeft in Zwitserland gestudeerd en daar en passant ongetwijfeld de Euro's geparkeerd van de Grote Leider, ingeval er iets mocht misgaan. Zoonlief zal allicht een ander beeld van de werkelijkheid hebben dan zijn vader. Het is te hopen voor de Noord-Koreanen dat het land ooit zijn grenzen open gooit. Zodat de vrolijke dansmariekes ook eens gezellig bij ons langs kunnen komen.