Over e-books en verdwijnend papier

Ze gaan als warme broodjes over de toonbank: e-books. Een elektronisch speeltje waarop je een hele romancyclus kunt lezen. Kosten: vanaf 200 € ongeveer. Er schijnen al zo'n 170.000 titels beschikbaar te zijn, maar het merendeel is Engelstalig. Dat is ook niet vreemd omdat de rage uit Amerika is overgewaaid, waar het een enorm succes is en een revolutie teweeg heeft gebracht in de uitgeverswereld. In Nederland is de trend nog niet zo aangeslagen als daar, maar het begint te komen. De prijzen van de elektronische boeken zijn nog wat hoog, dat is het nadeel. Voor de uitgevers die boeken toch al digitaal hebben, is het een fluitje van een cent om de manuscripten om te zetten naar html en pdf.
Zou ik, als ik 200 euro kreeg, een e-book kopen? Ik betwijfel het. Niets is zo lekker als knisperend papier tussen je vingers, de geur van verse drukinkt en de nostalgie van het stiekem lezen in bed, met een minizaklantaarn tussen de lakens. En nog wat: wie neemt een e-book nou mee naar het strand? Ten eerste, die elektronica kan beschadigd worden door zand of water, of gestolen worden uit je strandtas, weg 200 euro! Ten tweede: het is net als bij mobieltjes: die schermpjes zijn alleen handig in het donker of in de schaduw. Met fel licht kun je het wel schudden. En dat terwijl je met een gewoon boek gewoon een zonnebril op kunt zetten: niks aan de hand. En water en zand? Ach het boek wordt er niet mooier op, maar ja, wie zou nu jouw saaie boek stelen?
Het is wat flauw om alleen maar kritiek te hebben op het e-book. Dan lijkt het net alsof ik een ouwe lul ben en tegen de vooruitgang ben. Dat is zeker niet het geval. Ik denk alleen dat het e-book op dit moment nog gewoon een toevoeging is aan het leesuniversum, en het zal het papieren boek waarschijnlijk niet zo snel vervangen. Wat ik wel hoop is dat de schoolboeken van mijn kinderen allemaal in het e-book gaan passen. Dat scheelt aanzienlijk in het gewicht van schooltassen. Iedereen blij. Kunnen ze ook nooit meer zeggen dat ze hun boeken zijn vergeten. Toekomstmuziek. E-book of niet, aan het strand neem ik gewoon mijn eigen papieren versie mee.

Interesse? Lees verder nog het volgende artikel: I-pad drijft prijs e-books op


"Hee, die mensachtigen waren zo gek nog niet: een papieren versie van een e-book! Briljant!"

Over gebruiksaanwijzingen

Gebruiksaanwijzingen van apparaten zijn ongeveer de onmogelijkste dingen en dus lees ik ze meestal niet. Je staat namelijk een half uur te bladeren op zoek naar de functie van dat ene knopje, maar raakt verzeild in het Japans, Grieks en Zuidwest-Oekraïens zodat je volledig in paniek raakt omdat je denkt: ik heb een miskoop gedaan! Dit kost me weer hopeloos veel tijd en geld!
Zoals uit bovenstaande cartoon blijkt, is er vaak een enorme kloof tussen wat de consument wil en wat hij uiteindelijk krijgt. Terwijl het zo simpel is! Ik ben nu bezig met een cursus communicatie en kom steeds meer praktijkvoorbeelden tegen in mijn dagelijks leven 'hoe het niet moet'.
Pas geleden schafte ik een oven aan van een bekend merk. De verkoper prijste deze oven aan als één van de topproducten uit het assortiment. En dat voor een betrekkelijk lage prijs. Wat hij er niet bij vertelde was, dat de knoppen op de oven waarop plaatjes staan, niet werken als je er op drukt. Daarvoor moet je eerst een handleiding lezen. Terwijl ik als consument denk: eigenlijk zou je een handleiding over je hoofd moeten kunnen gooien, zó gebruikersvriendelijk en makkelijk moet het zijn om een oven te bedienen. Net als vroeger bij moeder thuis: gewoon knoppen voor de warmte en de grill. Verder niet. Tegenwoordig zit er nog een magnetron in, en bij mij ook knoppen voor ontdooien en voor diverse baktijden. Maar daar ben ik dan wel een half uur extra kooktijd mee kwijt omdat ik eerst rare instructies moet doorlezen.
Of kunnen mannen soms niet met instructies omgaan? Ik hoor het een slimme vrouw zeggen. Nee, dames, ik geloof echt dat het niet aan mij ligt. Tenslotte heb ik ook vrouwelijke hormonen, anders was ik misschien nooit in de keuken gaan kokkerellen.
Ik geloof dat er voor mij als communicatiespecialist nog een hoop te doen is. In ieder geval huur ik straks Elton John in om de gebruiksaanwijzingen op rijm en op muziek te zetten. Zo onthou je ze beter. Goed idee? Kijk maar, hij is echt leuk!

Op zoek naar iets wat er misschien niet is

Zo'n 1400 mensen zijn al vele, vele jaren dagelijks bezig met de voorbereiding van een experiment, dat de zoektocht naar een theoretisch bestaand deeltje (het zogenaamde Higgs-deeltje)mogelijk moet maken. In een van mijn eerdere blogs ben ik hier al eens op ingegaan. Het blijft boeien, vooral omdat de kosten ervan zo immens hoog zijn, de inspanningen om het fysieke (technische) experiment te vervolbrengen uitzonderlijk groot zijn en de duur van het project zich laat vergelijken met de bouw van een middeleeuwse kathedraal of een Egyptische piramide. Alles voor de wetenschap. Opvallend is, dat men zegt dat als het resultaat is, dat het deeltje niet gevonden wordt, dit ook een zeer positieve uitkomst is. Immers, men weet dan dat men niet verder hoeft te zoeken en een heel nieuwe theorie opgang kan doen vinden. Zo lust ik er nog wel een. Het lijkt wel wat op de zoektocht naar een bewijs van God.
Wat is een Higgs-deeltje? Je zou kunnen zeggen: het is een soort antimaterie. Als je een vacuüm ruimte neemt, dan zou je aannemen dat er niets in zit. Het tegendeel is waar: er is wel degelijk iets in die ruimte, althans dat moet wel. De Engelse natuurwetenschapper Peter Higgs gaf zijn naam aan het deeltje. Het Higgs-boson zoals het officieel wordt genoemd is zeer fundamenteel: het moet bestaan om het standaardmodel van de deeltjesfysica kloppend te maken. Het is drager van het Higgsveld, dat in het hele universum aanwezig zou zijn. Door de Higgs-bosonen krijgen alle andere deeltjes massa. Ze zijn echter nog nooit waargenomen.
Het gaat dus ook om de vraag: waar komt de massa vandaan, waardoor ontstaat massa?

Deze vraag bestaat al langer, en zowel Newton als Einstein hebben deze vraag niet kunnen beantwoorden. Vandaar het experiment van de deeltjesversneller, dat zoals het er nu naar uitziet met alle vertragingen en storingen, nog jaren voortduurt.
Zolang Europa nog bereid is miljoenen euro's subsidie neer te leggen voor een fabriek waarin ze zeggen dat ze 'pas over vele jaren' massa uit een vacuüm kunnen toveren, kunnen Uri Geller of Hans Kazan nog even terug naar de schoolbanken.
Wie gelooft het? Het is een knap staaltje lobbywerk van slimme wetenschappers die de Europese politici een dikke worst voor hebben gehouden.
Nou ja, dat is misschien wel erg cynisch: we geven ze een kans. Als ik het als opa nog mag meemaken althans! Bekijk hieronder de aflevering over Higgs van Holland Doc.

De mooiste vrouw bestaat niet

De titel van mijn blogje vandaag lijkt tegenstrijdig. Als je aan een man vraagt wie hij de mooiste vrouw vindt, zal hij waarschijnlijk de naam van zijn vrouw, vriendin of minnares geven of een of andere superster die recentelijk in het nieuws is verschenen met een prachtige glamourfoto. Die ongetwijfeld goed uitziende superster wordt echter enorm belicht, gefotoshopt en gemake-upt zodat alle ogen op haar gericht zijn. We kwalificeren haar ten onrechte als 'mooiste vrouw' want in ons hoofd is het ideale uiterlijk waarschijnlijk niet eens belangrijk, aangezien de antenne van de man niet gericht is op 'de mooiste' maar op subjectieve bijzaken die de boventoon voeren. Vrouwen willen soms een kopie zijn van een superster, terwijl hun aantrekkelijkheid in de regel juist ligt in de eigen identiteit, zeg maar de afwijking van het perfecte beeld dat kunstmatig wordt gecreëerd door de media c.q. door overdreven aandacht voor één persoon. Een model heet daarom ook model, anderen richten hun aandacht op haar.
Zij is de verpersoonlijking van het gemiddelde ideaalbeeld, zeg maar. Ieder weldenkende heteroseksuele man weet dat hij niet gelukkig wordt van een ideaalbeeldvrouw. Zij is een model, een beeld, en geen realiteit. Ze bestaat niet.
Vrouwen zouden zich dan ook nooit moeten richten op zo'n ideaalbeeld als ze een man willen vinden. Mannen zijn zich waarschijnlijk zeer bewust van het feit dat vrouwen die te veel op een ideaalbeeld lijken, wannabees zijn, oneervol gezegd: "levende etalagepoppen", en geen 'echte' mensen. Blijf jezelf, is mijn hartenkreet.
Overigens, als je de mooie gelaatstrekken van supersterren als Angelina Jolie, Anne Hathaway, Charlize Theron, Elizabeth Cuthbert, Hilary Duff, Jennifer Love Hewitt, Jessica Alba, Jennifer Biel, Kiera Knightly, Kate Bosworth, Kristin Kreuk, Mandy Moore, Megan Fox, Monica Belluci, Natalie Portman en Scarlett Johansson in de computer stopt krijg je een rare mix, een bloot gezicht dat me in de verte aan een jonge virtuele versie van Julie Andrews doet denken. Bij de gedachte aan Mary Poppins en The Sound of Music krijg ik overigens nou niet bepaald een ideaalbeeld voor ogen. Nee, mannen, als jullie op zoek zijn naar een ideale vrouw, doe je ogen dan maar dicht. Want uiterlijk is tegenwoordig bijna uitsluitend misleiding. Goed, dit is mijn mening, overtuig jezelf en kijk eens hier.

Ons weer is heilig

Een regenbui in Baracoa, december 2009

Een krakersflat (staat leeg!)




Wij hebben op dit moment met strenge kou te maken, sneeuw, ijs, gladheid. Maar wat is dat in vergelijking met een orkaan? Niets, he-le-maal niets. Ik ben net terug uit Cuba, en was twee daagjes in Baracoa, dat ligt in het Noordoosten van het eiland. Daar heeft de orkaan in 2008 behoorlijk wat schade toegebracht. Qua natuur valt de schade denk ik nog wel mee: er stonden nog veel bomen, palmen e.d. overeind. Maar qua materiële schade ligt dat anders. Er is anno 2009/2010 nog te zien waar de storm haar erfenis heeft achtergelaten. Een flatgebouw is verwoest, een ander flatgebouw is opgebouwd, weer een ander gebouw staat leeg. Nog steeds zitten er mensen bij hun half ingestorte huis, in afwachting op wat misschien nog ooit gebeuren gaat. Af en toe hangen er bordjes met 'stormschade' aan een huis. De kerk van Baracoa, waar het kruis van Columbus stond (die kwam hier aan land)dat tot het oudste relikwie van het eiland geldt, staat nog in de steigers. Er zijn echter geen bouwactiviteiten. Waarschijnlijk wacht men tot er geld komt van kerkelijke of religieuze fondsen uit het buitenland. Ik heb zelf een tropische regenbui meegemaakt hier: we brachten de hele dag van verveling door op een overdekt terrasje, genietend van onze mojito's. Die regen en koude wind op je t-shirt waren al afzien, laat staan dat je een tropische orkaan meemaakt. Dat is wel andere koek. Het moet een hel zijn geweest. De Atlantische oceaan beukte op de decemberdag dat wij er waren al vrij heftig op de kade, en met orkaankracht moet het gelijk hebben gestaan aan oorlogsgeweld. Voortdurende explosies van water, die in staat zijn een heel flatgebouw van vijf verdiepingen te ontmantelen. Toch nog een wonder dat mensen het er levend vanaf gebracht hebben. Cubanen kunnen wel wat hebben, als je bijna niets hebt en je verliest het weinige, is er misschien wel reden om je schouders op te halen. De dames voor hun half ingestorte huis hadden er wel weer schik in. Ach ja, na regen komt zonneschijn. Ze weten dat Fidel c.a. het allemaal wel weer zal oplossen. Op den duur, weliswaar. Maar dat weet je, alles gaat hier lekker langzaam. Leve Cuba!

We hebben te veel van alles

Een klein berichtje in de pers, misschien heb je het opgemerkt: ophef over kledingketen H & M (Hennes & Mauritz)die kleding zou hebben vernietigd terwijl ze net zo goed hadden kunnen worden geschonken aan arme bevolkingsgroepen uit bijvoorbeeld Afrika. Inmiddels zou H & M hebben gezegd dat ze niet verkochte kleding schenken aan hulporganisaties, maar dat ze o.a. kapotte kleding en misbaksels blijven vernietigen.
Als je dus ergens in de binnenlanden van Afrika bent en je komt een volledig volgens de laatste Europese mode geklede bosneger tegen kijk dan niet raar op. Misschien moet je zelfs bedroefd zijn, want dankzij onze ruimhartige westerse giften verdwijnen de traditionele weef- en naaitechnieken, en daarmee de traditionele kleding die natuurlijk vele malen artistieker is dan zo'n gekopieerd kitscherige eendagscreatie van H&M. En jij maar denken dat het allemaal goed is om mensen te helpen. Is ook zo hoor. In de kledingcontainers van het Leger des Heils worden je broeken en hemden echter maar voor een zeer klein deel hergebruikt, áls het al gebeurt. Het meeste spul gaat naar zogenaamde sorteerbedrijven. Die sorteren alleen de allerbeste en meest geschikte spullen eruit. Want wat moeten ze in Afrika met kapotte of versleten kleding, Volendamse kostuums, winterjassen of dikke wollen truien? Geschikte kleding wordt verkocht aan (o.a.) Oost-Afrikanen. De rest wordt verwerkt tot poetslap.
Kortom, kledinginzameling is handel. Niks geen gratis schenking. Wat dat aangaat moet H&M juist geprezen worden! En namens de Afrikaanse dames: bedankt voor de leuke bh's, ze waren precies van de goeie maat!

Er schijnt ook enorme behoefte te zijn aan tweedehands MP3-spelers!

De Zondvloed en de Ark

De Bijbelvertaling heeft in de loop van de vele eeuwen gezorgd voor een hoop misverstanden. Daarom alleen al moet je de Bijbel niet letterlijk nemen. Mijn advies is dit lijvige boek te lezen met een goede achtergrondschets erbij, zodat je de zaken in hun context kunt plaatsen. Zo worden de verhalen niet alleen interessanter, maar ook dichter bij de waarheid en daardoor ontroerender. Neem nou de Zondvloed. Veel mensen denken dat 'zondvloed' te maken heeft met de 'zonde' van de mensheid. Echt niet waar, het woord zondvloed is afgeleid van een middeleeuws Nederlands woord, dat 'toenemende' vloed betekent. En de Ark van Noach was helemaal geen schip, ook dat is een misvatting. Het was een rond vlot. Dat het rond was weten we sinds kort zeker, want op een 3700 jaar oud ontcijferd kleitablet uit een Britse privé-collectie waar het verhaal van Noach en de Ark op beschreven staat, wordt melding gemaakt van een 'rond' vlot. Wetenschappers gaan uit van een soortgelijk vlot als heden ten dage nog wordt aangetroffen aan de monding van de rivieren de Tigris en de Eufraat in Zuid-Irak, een kleine 16.000 km2 groot deltagebied waar drijvende dorpjes compleet met veestapel voorkomen waarvan de huizen en 'straten of pleintjes' geheel gemaakt zijn van riet. De architectuur en vakmanschap van deze huizen van riet zijn bewonderenswaardig. Bekijk de foto's en overtuig jezelf: een doorkijkje in minstens 3700 jaar geschiedenis.
Overigens, er staat nog veel meer nonsens in de Bijbel doordat deze niet correct vertaald is: wist je dat de 'rib' van Adam, waaruit Eva ontstaan zou zijn ook een vertaalfout is? Deze vertaalfout is ontstaan doordat de vertaler zich geen raad wist met het oorspronkelijke woord, dat zowel 'rib' als 'zijde' betekent. In het geval van de vertaling van het Hebreeuwse woord tsela = 'zijde' zou dit al veel evenwichtiger opgevat kunnen worden. Het Hebreeuwse tsela schijnt echter weer gebaseerd te zijn op de vertaling van een woord uit een oudere overlevering, waarbij verband gelegd wordt met een Soemerische mythe rond de god Enki waarin het woord 'ti' zowel met 'rib' als 'leven' kan worden vertaald. De vertaling heeft dus een dubbele betekenis (zoals zo vaak in de Bijbel, denk maar aan de vertaling van de bijbelse namen) die de huidige lezer ten enen male ontgaat. De platte opvatting dat de vrouw uit een rib van de man is geboren, moeten we in ieder geval ver achter ons laten.