Macaber en luguber

De oorsprong van het woord macaber is onzeker, maar waarschijnlijk afgeleid van het Arabische woord voor 'graf' of het Hebreeuwse woord dat er op lijkt met een gelijkwaardige betekenis. Het woord luguber is afkomstig van het Latijn (lugere, rouwen). Macabere kunstuitingen zijn niet nieuw. De fascinatie met de dood is van alle eeuwen. In onze tijd is het taboe van macabere kunst nog steeds niet uitgewerkt, getuige een reeks kunstenaars die er bekend mee zijn geworden.
De Engelse kunstenares Jessica Harrison heeft ook een voorkeur voor het macabere. Ze was in het nieuws vanwege de uitgerukte vliegenpootjes die ze gebruikte als valse wimpers in een van haar videokunstwerken. Ook heeft ze kippenpoten gebruikt om er meubeltjes mee te maken. Het is een luguber soort van humor. Ik vind haar kunstwerken wel met aandacht gemaakt, en als ze een statement wil maken is het nu wel overgekomen. Ik zie echter niet een ontwikkeling in haar kunst. En het thema vind ik een beetje ondermaats omdat het niet meer erg schockeert. We zijn aan het macabere gewend geraakt.
Toch kan ik het niet laten om de videoclip hier op mijn site te laten zien, namelijk omdat ik die zeer grappig vind. Waarschijnlijk niet zo bedoeld maar dat is dan jammer.

Mouth Eyes from Jessica Harrison on Vimeo.

In Mexico worden rond de festiviteiten van Día de los Muertos, Dodendag, al eeuwen gevierd met 'dodenbrood' of gebak in de vorm van schedels, en nog meer griezeligheden (zie de foto boven). Dit alles om de dierbare overledenen te herdenken. Deze traditie sluit weer aan bij die van de Mexicaanse indianencultuur waar de fascinatie met de dood ooit religieuze vormen aannam. Ik heb zo'n viering zelf mee mogen maken en er is niets griezeligs aan; het was alleen maar heel knus en intiem. Geen halloweenachtige taferelen dus. Hier te lande kijken mijn dochters en hun leeftijdgenootjes graag naar horrorfilms, in mijn tijd hield ik het bij de onschuldige Addams Family (van striptekenaar Charles Addams) waarbij de zwarte humor overheerst. Zo heeft ieder z'n eigen invulling bij het macabere en het lugubere.

Voortbestaan na de dood als potlood

Wie fantaseert over het leven na de dood, zal misschien ook wel eens hebben gedacht aan het voortbestaan in een andere gedaante. De halfgoden uit de Griekse Mythologie hernamen veelal hun nieuwe leven aan het firmament, als ster of sterrenbeeld. Zo zal ik zelf misschien ooit terugkeren als een dwalende ster, maar voorlopig zit dat er niet in en zal ik wel gewoon een met uitsterven bedreigde diersoort worden, hopeloos opgejaagd door een genadeloze vraatzuchtige carnivoor, waarvan er velen onder ons zijn.
Daarom kun je maar beter praktisch wezen en je gedachten rust gunnen met een betaalbaar alternatief. Voor veelschrijvers als ik is er een ultieme oplossing geboden: op aarde terugkomen als... potlood. Niet zo maar een potlood, maar één speciaal vervaardigd exemplaar in luxe kist! Zo blijf je als je geluk hebt zelfs na je dood nog enigszins kunstzinnig bezig - als het ware, en lig je toch af en toe in je kist, zoals het hoort.
Wie niet gelooft dat het waar is, kijkt maar eens op deze site en overtuigt zichzelf. De box is gemaakt door de Engelse Nadine Jarvis. Deze site is in het Nederlands.