maandag 12 juli 2010

Een handelaar is geen liefhebber

Iemand die van boeken houdt, zal nooit een kostbaar boek stelen. Zo hadden we in ons land Boudewijn Büch, die de hele wereld over reisde voor een exemplaar van een obscure dichter en die kostbare, bibliofiele exemplaren beetpakte met witte handschoenen opdat zijn twijfelachtige DNA niet aanraking met de edele delen van het boek zou komen. Boudewijn zou nooit zo'n kostbaar exemplaar stelen, het kaft eraf rukken en het trachten te verpatsen als 'bijou trouvé'. Je hebt handelaren die een prachtig 17e eeuws boek kopen met kopergravures, en deze gravures er een voor een uit wegsnijden om ze later prachtig ingelijst te verkopen aan wannabe kunstbeleggertjes die een stripverhaal nog niet kunnen onderscheiden van een incunabele. Zo'n immoreel type zal de 53-jarige Britse boekhandelaar/antiquaar Raymond Scott waarschijnlijk wél zijn, nu hij overtuigend veroordeeld is voor heling van een eerste druk van Shakespeare's toneelstukken uit 1623. Het unieke boek werd in 1998 tijdens een tentoonstelling aan de Engelse Durham University gestolen en toen (in oorspronkelijke staat) geschat op 3,5 miljoen euro, een schijntje als de immense culturele waarde juist zou worden geschat.
Jaren van vruchteloos zoeken door de Britse politie en Interpol leverde niets op totdat het heerschap in 2008 de befaamde Folger Shakespeare Library in Washington DC binnenliep en de hoofdbibliothecaris vroeg om de authenticiteit van het boek te bevestigen. Hij beweerde dat hij het bij toeval op Cuba gevonden had, toen hij werkte voor een ‘Cubaanse commandant wiens moeder een oud boek bewaarde in haar nachtkastje’. En gij gelooft dat zelf? Laat me niet lachen. Een eerste druk van Shakespeare in Cuba? Haha, daar hebben ze alle schatten van enige waarde allang verkocht. Interpol werd dan ook meteen op de hoogte gebracht en sindsdien probeert Scott zich met de meest fantastische smoezen te verdedigen. In werkelijkheid had de man door zijn spilzieke levensstijl een gigantische schuldenberg opgebouwd en wilde hij er nog meer geld doorjagen om indruk te maken op zijn Cubaanse minnares. De verkoop van de folio moest dat bekostigen. Jammer dan, het wordt dokken voor deze misdaad: hoewel daarmee de schade die aan het boek is toegebracht niet wordt opgeheven.
Op diverse zittingen van het gerechtshof in Newcastle, waar het proces plaatsvond, verscheen Scott met limousine en bodyguards en ging hij gekleed in een designerpak. Een andere keer begon hij verkleed als Che Guevara champagne op de aanwezige persfotografen te spuiten. Dit om te laten zien dat hij echt gevoel voor realiteit bezit.



Scott is graag het middelpunt met zijn mythomane escapades en zijn groteske verschijning, en lijkt daarmee sprekend op andere halfgaren die in hun eigen superieure ikje blijven geloven, hoewel ze nog bij hun mama wonen... (Nee nee, Rutte bedoel ik niet, die is er nog braaf bij). Het is een beetje droevig allemaal.

zaterdag 10 juli 2010

Post-its

Wij maakten vroeger kettingen van paperclips. Maar toen bestonden er nog geen post-it blaadjes (sticky notes). Als je je verveelt op kantoor, ontslagen bent of de baas wil jennen, leef je dan lekker uit. De volgende videoclip is slechts een voorbeeld...

EepyBird's Sticky Note experiment from Eepybird on Vimeo.

donderdag 8 juli 2010

Zin in een ijsje?


Istanboel is een geweldige stad! Toen ik daar was, dat is wel even een tijd terug, was er vooral schraapijs. Dat is te gevaarlijk in zo'n land als Turkije, want het water kan bacteriën bevatten waar je flink ziek van kan worden. Afblijven dus. Ik hield het bij een stuk watermeloen, dat was ook lekker en zeer goedkoop. Ik weet niet of je nu dezelfde risico's loopt met ijs als toen, maar als je het proberen wilt, ga je gang. Ga dan vooral naar Maras Dondurmasi, een ijsverkoper met een speciaal soort humor. Erg grappig deze video. De Japanner ziet er de humor niet zo van in geloof ik. Het publiek wel.

woensdag 7 juli 2010

Stierenpassie


Stierenpassie, ofwel 'li fé di Biou' in het provencaals, is een jaarlijks terugkerende gekte die lijkt op het traditionele stierenvechten in Spanje. Het wordt gehouden in de landstreek die ligt tussen grofweg Arles en de Pyreneeën, met name in de Camargue. De boeren rijden daar als Franse cowboys op witte paarden rond om de stieren te drijven met lange houten stokken met een stalen punt. Het stierengevecht is waarschijnlijk een overblijfsel uit de Oudheid, waar het onder andere in Griekenland en andere landen rond de Middellandse Zee werd gehouden als hoogtepunt van een of andere festiviteit en sportieve krachtmeting met een religieus tintje. In de loop der eeuwen is het gebruik verdwenen en weer nieuw leven in geblazen. Ook in Frankrijk dus. Hier zie je echter geen bloedige taferelen, maar eerder een soort slapstick van mannen die hun mannelijkheid en durf tonen om het op te nemen tegen de veel sterkere stier. Niet met stalen pinnen waarmee ze de stier doden, zoals in Spanje, maar met de blote handen. "De koe bij de horens vatten" is een bekende uitdrukking, alleen gaat het hier wel om een echte dolle stier en niet om een schattig koetje. Ik heb het zelf eens mogen aanschouwen maar dat was nogal gezapig vergeleken met het ruige tafereel in de onderstaande videoclip. Ik geloof dat de slachtoffers het er redelijk goed vanaf hebben gebracht, al zou je dat niet 1-2-3 denken als je de beelden ziet. Hou je schrap!

Schilderen met vis


Van Gogh wordt door menigeen beschouwd als niet te evenaren, hoewel zijn schilderkunst op het eerste gezicht niet eens zo ingewikkeld lijkt en zijn Kunst met een grote K vele malen is nagemaakt of in schilderijen en andere kunstwerken is becommentarieerd.
Ken Kawasumi is een kok uit Japan die zich gespecialiseerd heeft in sushi's maken. In Tokyo had hij in 2008 een boekpresentatie van zijn nieuwe boek 'De eenvoudigste methode om sushi's te maken' en daar maakte hij deze 'eenvoudige' replica in vis van Van Goghs zonnebloemenschilderij. Wat je maar simpel noemt! Ik denk dat Van Gogh zich om zou draaien in zijn graf, als hij dit zou zien. Hij zal waarschijnlijk ook geen liefhebber van rauwe vis zijn geweest en liever een visje in zonnebloemolie hebben gebakken...

zaterdag 3 juli 2010

Het geheim van de piramides



Onze eigen Anton Heyboer uit Den Ilp had er vijf, één meer, maar hij was waarschijnlijk niet zo sterk als de Egyptenaar die een munt met zijn vingers doormidden kan scheuren. 'De hulk uit Egypte' wordt hij genoemd, deze krachtpatser. Hij is een ongelooflijke 28 keer getrouwd (zegt veel over zijn krachten), en in 2007 had hij daarmee 35 zoons en dochters op zijn naam staan. Zijn kracht zou te vergelijken zijn met 260 PK, gelijk aan zo'n 30.000 man. Die kracht zet hij om in viriliteit: hij zegt dat hij 15 keer per dag seks heeft met zijn 4 vrouwen. En die Egyptenaar maar beweren dat hij die gave van de Almachtige heeft gekregen... terwijl zijn vrouwen hem voeden met gesmolten boter en rauw schapenvlees (Wist niet dat dit het Egyptische equivalent voor viagra was.) Men heeft nooit begrepen hoe die enorme piramides konden worden gebouwd. Dat begrijp je nu wel, met gesmolten boter en rauw schapenvlees dus!


Egyptian HULK - More free videos are here

Origineel romantisch aanzoek

Een romantisch aanzoek is misschien wel niet van deze tijd, maar toch. Je kunt het proberen, niet? Een hele kunst is het om het dan wel origineel te houden. Wellicht is de volgende clip wel een van de leukste die ik ooit gezien / gehoord heb. Deze is echt ongeëvenaard. Het vergt wel enige organisatie.