Verveling?

Je denkt dat deze blog nergens op slaat natuurlijk, maar dan moet je opletten. Als je je verveelt moet je maar iets gaan doen wat heel veel moeite vergt. Langzaam wordt je er beter in. Een voorbeeld? Door naar deze site te surfen: HIER drukken. En proberen maar. HET LUKT ECHT, OEFENEN MAAR!

Zo blijkt maar weer, je denkt dat het nooit lukt en dan ineens... na veel oefenen... kun je het! Zoals achteruit fietsen, jongleren, of boogschieten. Iemand moet het toch een keer voor het eerst doen? Iemand moet daar toch een keer de beste in zijn? Er zijn mensen die om de gekste dingen in het Guinness Book of Records terechtkomen. Dus wat let je. Ik verveel me echt nooit. Ik schrijf namelijk blogs...

Lente!

Het is lente. Het woord lente is een oude afleiding van lang en heeft betrekking op het lengen van de dagen. Het was vandaag weer om naar buiten te gaan en het daarom aardig om de botanische Costerustuin te bezoeken in Hilversum, dat door vrijwilligers wordt onderhouden. Het is geen spectaculair geheel, maar wel aardig voor de schooljeugd. Het is een dan ook een educatieve tuin (oorspronkelijk uit 1930) van een biologieleraar genaamd Jan Costerus. De tuin ligt midden in een villawoonwijk, de Boomberg. Sommige van de planten herkende ik omdat die vroeger wel in het wild groeiden of bij ons in de tuin. We zijn in ons land bevoorrecht vanwege de vruchtbare en makkelijke grond en vanwege de vele liefhebbers met groene vingers. De bloemen en planten staan hier en daar al in bloei, maar de volle pracht moet het waarschijnlijk nog krijgen. Wat dat betreft nog even geduld aub.
Groei gaat altijd langzaam voor 't oog en is o.a. afhankelijk van de zonnewarmte. Het leuk zijn om de tuin het hele jaar door te filmen en de beelden van verschillende stadia aan elkaar te plakken. Zo ontstaat een zogenaamde 'time lapse' film/video. Je kunt zo ook bloemen van dichtbij filmen, dat is ook altijd fascinerend. Met mensen is dat ook al eens gedaan. (Zie een van mijn eerdere blogs)

Dodenherdenking

Vandaag is de traditionele dodenherdenking op de Dam weer gehouden. Er wordt altijd gevraagd 2 minuten stilte in acht te nemen. De meeste Nederlanders houden zich eraan. Bij de gedachte aan de slachtoffers van WO II, zou je al een gevoel moeten hebben waardoor je automatisch stil bent.
Omdat er steeds minder Nederlanders zijn, die deze ellende hebben meegemaakt wordt het belang betwijfeld van deze herdenking. Alsof het uitsluitend deze zwarte bladzijde uit de geschiedenis is waar we bij stilstaan. Dodenherdenking is veel meer. Het is een rituele gebeurtenis om de eenheid van ons volk in het vizier te houden. Het gaat ook om vrijheid en de slachtoffers die hun leven hebben gegeven voor die vrijheid.
Nederlanders hebben niets met traditie, terwijl dat juist het bindend element van de samenleving is. De Britten, Fransen en Italianen weten dat veel beter dan wij. Als onze samenleving zich daar bewuster van zou zijn, zou het ook beter met Nederland gaan. Die ene gek die de dodenherdenking van vandaag saboteerde is een teken aan de wand. Vandaag werd op BNR radio weer eens een keer gevraagd of we de dodenherdenking moeten handhaven of niet. Wat een dom gedoe om dat elk jaar weer uit de kast te halen. Net als die eeuwige enquêtes of we toch het koningshuis maar moeten afschaffen. Wie bedenkt nou zoiets? Traditie is traditie omdat het traditie is. Punt uit. Ik zou deze dag niet kunnen missen, hoewel ik ook liever een biertje drink en bij m'n vrouw in bed lig. Maar twee minuten stilte kan altijd wel. Dus weg met die modegrillen! Traditie! Potverdrie!

Sjokela

[boven: een chocoladebad in Hakone, Japan]
Een recente studie uit Amerika heeft uitgewezen dat mensen die depressief zijn sneller naar chocoladerepen grijpen. Gemiddelde score: 12 repen per maand. Dat geldt voor vrouwen en voor mannen, beide. Ook kwam naar voren, dat het humeur van mensen slechter wordt naarmate er meer chocolade gegeten wordt. Een beetje tegenstrijdig lijkt de uitkomst wel, ik kan er geen chocola van maken in ieder geval. Ik weet wel dat mijn ex een onweerstaanbare trek in chocola had als ze ongesteld moest worden en dat ze daarna altijd koppijn kreeg. Gewoon een kwestie van hormoontjes allemaal, dus. Zo analytisch hoef je daar ook niet voor te zijn. Chocola heeft dus invloed op het humeur, dat mag duidelijk zijn.
Het chocolademuseum in Brugge, België, is erg leuk om eens te bezoeken. Daar leer je dat chocola ooit is begonnen als Mexicaans vruchtbaarheidsdrankje, maar dan pittiger: er ging o.a. peper en vanille in. Het zou de vermoeidheid verdrijven. Misschien hebben condoomfabrikanten daarom stiekem aan de chocoladesmaak gedacht. Dit reclamefilmpje (hieronder) is een van de leukste die ik ken. Echt lachen. Niet voor de jeugd.

Hoe muziek werd uitgevonden

Niemand weet hoe de mens muziek uitvond. Ik lekker wel. Het gebeurde namelijk bij toeval. Heel lang geleden. Neander en Thaler waren op een avond een ruwharige neushoorn op het spit aan het rijgen, toen Neander per ongeluk zijn mes liet vallen op de keiharde stenen vloer van de grot. 'Hé,' merkte de slimme Thaler op, 'dat klinkt grappig.' Daarna is het vanzelf gegaan. De huid van de ruwharige neushoorn kon als trommelvel dienst doen, en de botten als drumstokjes. Helaas, Neander en Thaler leven niet meer maar ze hebben de kunst wel doorgegeven aan volgende generaties. De blaasinstrumenten kwamen pas later toen ze gingen jagen op eekhoorns. Ehh, eenhoorns natuurlijk. Die zijn uitgestorven, maar de muziek is gebleven. De eerste hoempapaband van de Neanderthalers zal wel heel vals geklonken hebben, want het begrip 'harmonie' was een latere uitvinding van een Engelsman, Harry en zijn Nederlandse vrouw, Monica. Vandaar dat men het nog in deze tijd heeft over 'Herrie' waarmee eervol gerefereerd wordt aan de Engelse harmonie-ontdekker Harry (spreek uit: Herrie). Het is maar dat je het weet!

Gravité from Renaud Hallée on Vimeo.

Happy street

Happy street heet het Nederlandse paviljoen van de wereldtentoonstelling in Shanghai. Het paviljoen werd ontworpen door de zeer onconventionele architect John Körmeling (geb. 1951). Hij studeerde architectuur aan de Technische Universiteit in Eindhoven. Ik had nog nooit van de beste man gehoord, maar dat ligt aan mij. In 2000 ontving hij namelijk de David Roëll Prijs voor beeldhouwkunst, in 2006 de Witteveen en Bosprijs voor Kunst en Techniek en in 2009 de Wilhelminaring die beeldhouwers eert met een landelijke oeuvreprijs. Sommige van zijn projecten zijn follies, gebouwen zonder functie. Zaterdagmiddag opende premier Jan Peter Balkenende in Shanghai het Nederlandse paviljoen, een van de opvallendste op de wereldtentoonstelling. Aan de 'straat', een soort viaduct, staan meer dan twintig witte huisjes die een knipoog naar de Nederlandse architectuur in de afgelopen eeuwen geven: bijvoorbeeld een kopie van een Cineac bioscoop, de Van Nellefabriek, woningen van Gerrit Rietveld, een Zaans huisje, een grachtenpand. Een bizarre verzameling van typisch Nederlandse architectuurideeën die samen één geheel moeten vormen. Een soort beeldentuin van bouwsels eigenlijk. Nederland springt er wel altijd uit qua originaliteit, maar ik weet niet of dit eeuwigheidswaarde verdient. In ieder geval leuk voor een wereldtentoonstelling. Dat er goed over is nagedacht blijkt uit de onderstaande video. Kijk ook naar de 3-D maquette op video!

Oranje boven!

Al was ik zelf het grootste deel van de dag niet aan het feestvieren, ik heb wel het nieuws gevolgd. En ik ben wat interessants te weten gekomen: in Zeeland houden ze van versieren. Echte versierders zijn het. Getrouwd of niet getrouwd, maakt niet uit. Bruidstaart of bruid, maakt niet uit. Alles wordt versierd.
De majesteit (mooiestiet) was vandaag in het met een normale TomTom niet te vinden Wemeldinge. Dat is een pieppieppiepklein durp in Zeeland waar ze het versieren tot kunst hebben verheven. Het wemelt er van dan ook van de dingen. Versierdingen dan wel te verstaan. Dat noemen ze, heel toepasselijk voor vandaag, opkronen. Die uitbundige versiertraditie in Wemeldinge bestaat al minstens een eeuw. Telkens gebruiken ze dezelfde rotzooi. Het mag niet te veel kosten. Ons ben zunig, weet je wel.
De koningin moet jaarlijks een keuze maken uit de plaatsen en gehuchten waar ze heen zal gaan op Koninginnedag. Dit jaar liet ze haar oog vallen op Wemeldinge. Walcheren trok haar niet zo, en Oude Tonge dat klonk ook al niet aantrekkelijk. Om van Domburg maar niet te spreken. Behalve de naam, weet ik trouwens nog wel een andere reden waarom het Wemeldinge werd. Het doet Bea namelijk met weemoed denken aan haar vader en grootvader. Die zouden zich zeker raad hebben geweten met de versiertraditie van Wemeldinge. Ja echt, Oranje boven, je weet toch wel waar dat gezegde vandaan komt, niet?