Persoonlijkheidstest

Je hebt je vast wel eens afgevraagd: 'Wie ben ik?'Daar is niets mis mee, integendeel, het is handig te weten wat voor eigenschappen je heb. Als je gaat solliciteren bijvoorbeeld, of om te kijken waar je geschikt voor bent. Als je Engels goed genoeg is, kan je online een persoonlijkheidstest laten uitvoeren. Je hebt dan de keuze uit verschillende mogelijkheden. Het is handig als je ook al wat van psychologie weet, anders is het misschien allemaal niet zo duidelijk.
Mogelijkheden zijn bijvoorbeeld:

Persoonlijkheidstest: wat voor type ben je? In een enneagram (bedacht door de Armeniër George Gurdjiev)worden bijvoorbeeld 9 persoonlijkheidstypes (b.v. perfectionist, levensgenieter) beschreven. Maar er zijn ook methodes, bijvoorbeeld volgens de beroemde psychologen Maslov, Freud of Jung.

Woordassociatie test (personality tool)

Percentile test: deze test laat zien hoe je antwoorden zich verhouden tot anderen die dezelfde test al eerder deden.

Intelligentietest

Ga naar deze LINK (klik nou op het woord LINK, dit was ook een intelligentietest!)

Veel plezier en succes!

Zeehondje knuffelen

Ik heb wel eens een koe geknuffeld (als bedrijfsuitje), was erg leuk. Dieren zijn heel aaibaar en benaderbaar, maar je moet je ervoor openstellen en niet bang zijn. De meeste dieren zijn zeer mensvriendelijk! Zelfs zeedieren, en dan heb ik het niet eens alleen over dolfijnen.
De onderstaande video kwam ik op YouTube tegen en ik heb 'm met open mond bekeken. Ongelooflijk! Het beest in de video (een jonkie nog want de oudere exemplaren hebben een soort slurfje) is een zeer grote soort zeehond (elephant seal), deze soort komt aan de kust van South Georgia voor, een eilandengroep aan de rand van de Scotiazee in de zuidelijke Atlantische Oceaan. Deze eilanden liggen bij de Falkland Eilanden, in de punt van Argentinië, en zijn nog steeds Brits grondgebied.
Veel kijkplezier!
[oorspronkelijke video was verwijderd, dus hier alleen een link]

KLIK OP HET WOORD ZEEHOND: ZEEHOND

Bomenmuziek van Diego Stocco

Je kunt overal muziek uit krijgen. Noem maar iets op, en het produceert geluiden. Als je op YouTube surft, kom je de gekste dingen tegen. Een drummer die op keuken- en huishoudmateriaal zijn talenten botviert, bijvoorbeeld. Vroeger maakte ik zelf muziekinstrumenten, zoals een snaarinstrument uit sigarenkistjes en elastiek, of een orgel van bier- en wijnflessen gevuld met water. Met een gitaarversterker en wat microfoons kun je ook leuke dingen doen. Zo is er een Italiaanse soundtechnicus genaamd Diego Stocco (1974), die uit de meest bizarre zaken geluid tovert, dat soms inderdaad op muziek lijkt. Dat hij gefascineerd is door geluid zal duidelijk zijn, maar hij heeft wel een creatieve inbreng waardoor er soms verrassende resultaten uit zijn geluidsexperimenten voortkomen.
Kijk maar eens hoe hij een stukje muziek uit een boom (een wilg?) weet te krijgen:

Diego Stocco - Music From A Tree from Diego Stocco on Vimeo.

Voor zijn biografie en projecten ga je naar DEZE SITE.

Carnavalsmuts

Mannen dragen meestal geen gebreide mutsen. Wel petten. Toch hebben mutsen het voordeel dat ze warm zijn in de winter. Zeker als je weinig haar op je kruin hebt. Voor mannen is er nu een speciale muts op de markt, die, vind ik, erg mannelijk staat. Je kunt 'm natuurlijk ook zelf breien. Er komen nog wat koude dagen aan, waarin stoere kerels buiten moeten werken. Met hoofddeksel is dan wel zo aangenaam.
Zie hier de op de baardige Afghaanse Talibanees geïnspireerde muts... een plaatje niet?
En met de carnaval is het buiten erg koud, dus met aanschaf van zo'n hoofdwarmer vang je twee vliegen in één klap.
Welke man wil er nou geen mooie muts? (en welke muts wil er nou geen mooie man?)

Over e-books en verdwijnend papier

Ze gaan als warme broodjes over de toonbank: e-books. Een elektronisch speeltje waarop je een hele romancyclus kunt lezen. Kosten: vanaf 200 € ongeveer. Er schijnen al zo'n 170.000 titels beschikbaar te zijn, maar het merendeel is Engelstalig. Dat is ook niet vreemd omdat de rage uit Amerika is overgewaaid, waar het een enorm succes is en een revolutie teweeg heeft gebracht in de uitgeverswereld. In Nederland is de trend nog niet zo aangeslagen als daar, maar het begint te komen. De prijzen van de elektronische boeken zijn nog wat hoog, dat is het nadeel. Voor de uitgevers die boeken toch al digitaal hebben, is het een fluitje van een cent om de manuscripten om te zetten naar html en pdf.
Zou ik, als ik 200 euro kreeg, een e-book kopen? Ik betwijfel het. Niets is zo lekker als knisperend papier tussen je vingers, de geur van verse drukinkt en de nostalgie van het stiekem lezen in bed, met een minizaklantaarn tussen de lakens. En nog wat: wie neemt een e-book nou mee naar het strand? Ten eerste, die elektronica kan beschadigd worden door zand of water, of gestolen worden uit je strandtas, weg 200 euro! Ten tweede: het is net als bij mobieltjes: die schermpjes zijn alleen handig in het donker of in de schaduw. Met fel licht kun je het wel schudden. En dat terwijl je met een gewoon boek gewoon een zonnebril op kunt zetten: niks aan de hand. En water en zand? Ach het boek wordt er niet mooier op, maar ja, wie zou nu jouw saaie boek stelen?
Het is wat flauw om alleen maar kritiek te hebben op het e-book. Dan lijkt het net alsof ik een ouwe lul ben en tegen de vooruitgang ben. Dat is zeker niet het geval. Ik denk alleen dat het e-book op dit moment nog gewoon een toevoeging is aan het leesuniversum, en het zal het papieren boek waarschijnlijk niet zo snel vervangen. Wat ik wel hoop is dat de schoolboeken van mijn kinderen allemaal in het e-book gaan passen. Dat scheelt aanzienlijk in het gewicht van schooltassen. Iedereen blij. Kunnen ze ook nooit meer zeggen dat ze hun boeken zijn vergeten. Toekomstmuziek. E-book of niet, aan het strand neem ik gewoon mijn eigen papieren versie mee.

Interesse? Lees verder nog het volgende artikel: I-pad drijft prijs e-books op


"Hee, die mensachtigen waren zo gek nog niet: een papieren versie van een e-book! Briljant!"

Over gebruiksaanwijzingen

Gebruiksaanwijzingen van apparaten zijn ongeveer de onmogelijkste dingen en dus lees ik ze meestal niet. Je staat namelijk een half uur te bladeren op zoek naar de functie van dat ene knopje, maar raakt verzeild in het Japans, Grieks en Zuidwest-Oekraïens zodat je volledig in paniek raakt omdat je denkt: ik heb een miskoop gedaan! Dit kost me weer hopeloos veel tijd en geld!
Zoals uit bovenstaande cartoon blijkt, is er vaak een enorme kloof tussen wat de consument wil en wat hij uiteindelijk krijgt. Terwijl het zo simpel is! Ik ben nu bezig met een cursus communicatie en kom steeds meer praktijkvoorbeelden tegen in mijn dagelijks leven 'hoe het niet moet'.
Pas geleden schafte ik een oven aan van een bekend merk. De verkoper prijste deze oven aan als één van de topproducten uit het assortiment. En dat voor een betrekkelijk lage prijs. Wat hij er niet bij vertelde was, dat de knoppen op de oven waarop plaatjes staan, niet werken als je er op drukt. Daarvoor moet je eerst een handleiding lezen. Terwijl ik als consument denk: eigenlijk zou je een handleiding over je hoofd moeten kunnen gooien, zó gebruikersvriendelijk en makkelijk moet het zijn om een oven te bedienen. Net als vroeger bij moeder thuis: gewoon knoppen voor de warmte en de grill. Verder niet. Tegenwoordig zit er nog een magnetron in, en bij mij ook knoppen voor ontdooien en voor diverse baktijden. Maar daar ben ik dan wel een half uur extra kooktijd mee kwijt omdat ik eerst rare instructies moet doorlezen.
Of kunnen mannen soms niet met instructies omgaan? Ik hoor het een slimme vrouw zeggen. Nee, dames, ik geloof echt dat het niet aan mij ligt. Tenslotte heb ik ook vrouwelijke hormonen, anders was ik misschien nooit in de keuken gaan kokkerellen.
Ik geloof dat er voor mij als communicatiespecialist nog een hoop te doen is. In ieder geval huur ik straks Elton John in om de gebruiksaanwijzingen op rijm en op muziek te zetten. Zo onthou je ze beter. Goed idee? Kijk maar, hij is echt leuk!

Op zoek naar iets wat er misschien niet is

Zo'n 1400 mensen zijn al vele, vele jaren dagelijks bezig met de voorbereiding van een experiment, dat de zoektocht naar een theoretisch bestaand deeltje (het zogenaamde Higgs-deeltje)mogelijk moet maken. In een van mijn eerdere blogs ben ik hier al eens op ingegaan. Het blijft boeien, vooral omdat de kosten ervan zo immens hoog zijn, de inspanningen om het fysieke (technische) experiment te vervolbrengen uitzonderlijk groot zijn en de duur van het project zich laat vergelijken met de bouw van een middeleeuwse kathedraal of een Egyptische piramide. Alles voor de wetenschap. Opvallend is, dat men zegt dat als het resultaat is, dat het deeltje niet gevonden wordt, dit ook een zeer positieve uitkomst is. Immers, men weet dan dat men niet verder hoeft te zoeken en een heel nieuwe theorie opgang kan doen vinden. Zo lust ik er nog wel een. Het lijkt wel wat op de zoektocht naar een bewijs van God.
Wat is een Higgs-deeltje? Je zou kunnen zeggen: het is een soort antimaterie. Als je een vacuüm ruimte neemt, dan zou je aannemen dat er niets in zit. Het tegendeel is waar: er is wel degelijk iets in die ruimte, althans dat moet wel. De Engelse natuurwetenschapper Peter Higgs gaf zijn naam aan het deeltje. Het Higgs-boson zoals het officieel wordt genoemd is zeer fundamenteel: het moet bestaan om het standaardmodel van de deeltjesfysica kloppend te maken. Het is drager van het Higgsveld, dat in het hele universum aanwezig zou zijn. Door de Higgs-bosonen krijgen alle andere deeltjes massa. Ze zijn echter nog nooit waargenomen.
Het gaat dus ook om de vraag: waar komt de massa vandaan, waardoor ontstaat massa?

Deze vraag bestaat al langer, en zowel Newton als Einstein hebben deze vraag niet kunnen beantwoorden. Vandaar het experiment van de deeltjesversneller, dat zoals het er nu naar uitziet met alle vertragingen en storingen, nog jaren voortduurt.
Zolang Europa nog bereid is miljoenen euro's subsidie neer te leggen voor een fabriek waarin ze zeggen dat ze 'pas over vele jaren' massa uit een vacuüm kunnen toveren, kunnen Uri Geller of Hans Kazan nog even terug naar de schoolbanken.
Wie gelooft het? Het is een knap staaltje lobbywerk van slimme wetenschappers die de Europese politici een dikke worst voor hebben gehouden.
Nou ja, dat is misschien wel erg cynisch: we geven ze een kans. Als ik het als opa nog mag meemaken althans! Bekijk hieronder de aflevering over Higgs van Holland Doc.