Posts tonen met het label soul. Alle posts tonen
Posts tonen met het label soul. Alle posts tonen

vrijdag 6 juli 2012

Lianne La Havas: rising star


Een van de meest veelbelovende vrouwelijke zangeressen van 2012 is ongetwijfeld de soulzangeres Lianne La Havas. Vandaag wordt, na twee jaar noeste arbeid, haar debuutalbum eindelijk gelanceerd bij Warner Brothers. Het heeft veel te lang geduurd. Haar prachtige stem en opvallende verschijning zijn een genot voor de zinnen. Op YouTube zijn verschillende nummers te bekijken, waaronder het melancholieke Gone, of het funky "Is Your Love Big Enough" (zoals trouwens ook haar debuutalbum heet) waarbij ze zichzelf begeleid op een elektrische gitaar. Wat me direct opviel was haar zeer eigen toon. Ook geen covers, maar eigen nummers. Zelf zegt ze: "Ik heb lang gedacht dat ik later kunstenares zou worden, of modeontwerper. Uiteindelijk woog mijn passie voor muziek net iets zwaarder, dus heb ik daarvoor gekozen." Daaruit blijkt wel dat wat ze zeggen wil, er ook uitkomt, uit moet. Als een ei uit een kippengat.
Bovendien, ze is een Londense van 22 jaar, heeft een muzikale Jamaicaanse moeder en een al even muzikale Griekse vader, heeft een relatie met een oudere man en... zingt daar ook over. Daar zit een intens gevoelsleven in, een elektrische lading, en dat voel je, bij alle nummers. De mooie, gevoelige en intieme liedjes van haar debuutalbum dwingen groot respect af voor zo'n prille kunstenares, die van haar hart geen moordkuil maakt.

Ze staat dit jaar op het podium in het North Sea Jazz festival en later dit jaar tevens op Lowlands. En wie daar niet naartoe kan, kan zich laven aan de oorstrelende cd, of even klikken op het driehoekje van de YouTube-filmpjes. We gaan nog veel zien en horen van deze parel uit London.

dinsdag 30 maart 2010

Spreek je uit als de waarheid gediend is


Zich vrij uitspreken is niet alleen aan zangers en zangeressen voorbehouden, maar vaak hebben liedjes door het herhaalaspect toch een brugfunctie. Soms is dat nodig om mensen ergens bewust van te maken.
Deze titel van dit stukje slaat op het statement van de soul- en R&B zangeres Erykah Badu, dat met haar nieuwe single ‘Window Seat’ zingend ten gehore wordt gebracht. Niet alleen zingend, trouwens. Helaas is hij nog niet te zien, maar deze maand werd in haar geboortestad Dallas (Texas, USA) een videoclip opgenomen, waarin de populaire zangeres refereert aan de moord op J.F. Kennedy in 1963 in dezelfde stad. Ze gaat daarbij uit de kleren vlakbij het monument op de plek waar hij werd vermoord. Deze feiten hebben natuurlijk wel stof doen opwaaien in het puriteinse, strikte Amerika, maar ze werd desondanks niet gearresteerd omdat niemand aangifte heeft gedaan.
Erykah Badu (1971) is in Nederland enigszins bekend van het North Sea Jazz Festival (1991) en verder van de singles Tyrone (1998), You got me (1999) en Sweet baby (2001). Haar talent is breed en haar muziekstijlen heel gevarieerd, hoewel deze voornamelijk in de zwarte (Amerikaanse) traditie van soul, R&B, hiphop, jazz en reggae vallen.
‘Orange Moon’ werd gespeeld op het North Sea Jazz Festival. Een mooi mens, een mooie stem en een mooi nummer.