De films die gemaakt worden met het zogenaamde 'slow motion' effect worden in werkelijkheid met grote snelheid opgenomen. Als je de film dan langzaam afspeelt, kan je de effecten die optreden bij bepaalde acties nauwkeuriger bestuderen. Dit is van nut voor de wetenschap. Het effect van kogels of andere projectielen op bepaalde materialen of substanties kan zo nagegaan worden, wat handig is voor bestudering van de eigenschappen van kogelwerend glas of kunststof bijvoorbeeld. Maar afgezien van het doel waar de videofilm voor gemaakt is, het is ook vermakelijk om naar die vertragende beelden te kijken. Dan lijkt zo'n film op talloze mislukte foto's die achter elkaar geplakt zijn. En als er bijvoorbeeld een muziekje onder wordt gezet, heb je een coole clip. De volgende 'clip' komt uit Japan en toont aan dat lelijkheid maar betrekkelijk is, met andere woorden: 't kan ook visueel aantrekken. Typisch Japans om dit te etaleren. Japanners hebben een vreemde, surrealistische soort humor. Denk maar eens aan de wrede spelletjes op de tv die in dat land populair zijn. Wij kunnen er soms ook enigszins meewarig om (glim)lachen, misschien wel omdat humor via beelden universeel is, maar niet helemaal compatibel. Ik vind de videoclip kunstzinnig, al weet ik niet of het wel zo bedoeld is.
