Alles op de fiets

Het tijdperk van de auto is voorbij. De toekomst is bepaald voor de fiets. Met een snelheid van 133,78 km per uur heb je geen motor meer nodig. Dat wil zeggen: je eigen spieren zijn voldoende. Een beetje goed eten van tevoren en een glaasje melk misschien. Sebastiaan Bowier van het Human Power Team Delft/Amsterdam heeft het bewezen: je kunt ook op pure spierkracht zo snel vooruit komen. Hij verbrak in ieder geval het wereldrecord snelfietsen en is daarmee de snelste fietser op aarde, waardig genoeg om vermeld te worden in het Guinness Book of World Records.
Het record werd bereikt op een kaarsrechte, verlaten weg in de woestijn van Nevada in de VS.
Zijn fiets, die door een team studenten van de Technische Universiteit Delft (Lucht- en Ruimtevaarttechniek) en de Vrije Universiteit Amsterdam (Bewegingswetenschappen) is ontwikkeld, ziet er een beetje raar uit. Qua vorm een beetje als een mangopit eigenlijk, lang en smal en (in tegenstelling tot een mangopit) bijzonder aerodynamisch. En met de reclame van PostNL op de voorkant van de VeloX3, want zo heet die mangopit, krijg je allerlei fantasieën over de toekomstige postbezorging.



"Vergeleken met een normale fietser heeft ons ontwerp maar één tiende van de weerstand. Ook is er gebruik gemaakt van een speciale coating van Akzo Nobel uit de Formule 1 wereld die de VeloX3 een extreem lage luchtweerstand geeft”, verklaart Wouter Lion, de teamleider van het Human Power Team.

Dat de wetenschap een duidelijke meerwaarde heeft op het gebied van sport, blijkt wel uit de computersimulaties, die onontbeerlijk bleken voor het uiteindelijke resultaat: ze lieten zien hoe hard de recordfiets bij een bepaald geleverd vermogen zou moeten gaan.

“Uit de meetresultaten van de recordpogingen eerder deze week bleek er een groot probleem te zijn met de fiets waardoor er geen hoge snelheid behaald kon worden”, vertelt Wouter Lion. De computersimulaties gaven aan dat er veel sneller gefietst had moeten worden, na een grondige analyse van de data bleek het probleem in de aerodynamica te zitten. “Tijdens het trappen in de VeloX3 blijkt de aerodynamische fiets te vervormen door de geleverde kracht”, vertelt Lion. De studenten wisten gelukkig een slimme oplossing te verzinnen waardoor gisteren uiteindelijk het probleem verholpen kon worden. Zie hier het verbluffende resultaat:

Bizarre schoenfetisj

Het is Darlene Flynn, een vrouw uit Californië in de VS, die de grootste verzameling schoenachtige artikelen heeft opgespaard die er op aarde maar vindbaar zijn. Welgeteld 16.400 objecten ontsieren het woonhuis van deze vrouw die na haar scheiding haar verdriet waarschijnlijk compenseerde met een plotselinge enorme verzameldrift - een verslavende bezigheid die haar maar liefst 500.000 dollar armer maakte. (Maar wel een vermelding in het Guinness Book of Records opleverde!)
Wat hebben vrouwen toch met schoenen, vraag ik me af. Van mijn eigen vrouw snap ik het: zij was zo vreselijk arm dat ze nooit mooie schoenen voor het uitzoeken had en dus altijd op een paar afdankertjes moest lopen. Nu ze mij heeft, kan ze zelf kiezen en is ze de koning te rijk. Maar dit is een uitzondering, neem ik aan. Zelfs in het rijke Britse koninkrijk heeft de vrouw gemiddeld 39 paar schoenen. Dat zal in het zuinige Nederland iets minder zijn, maar dan nog. Een kwart van de vrouwen is volgens het uit 2011 daterende onderzoek in het bezit van meer dan 50 paar schoenen. Reken maar uit wat je in Engeland voor schoenen kwijt bent: 100 euro x 50 = 5000 euro. Een manier om uit deze crisis te komen: een jaar lang geen nieuwe schoenen kopen!
Volgens dokter Sigmund Freud, de grounding godfather van de psychologie, zou over deze gekte hebben opgemerkt dat de aangeboren schoenfetisj van de vrouwelijke kunne herleid kan worden tot penisnijd of het ontberen van het mannelijk geslacht op het moment van de opspelende zinnenprikkels. Of er een direct verband bestaat tussen de vorm van de schoen en de penis in de hersenen van vrouwen, zou ik niet weten. Feit is wel dat hormonen een rol spelen bij de aandrang tot koopgedrag, maar dat verklaart nog niet waarom het zich specifiek zou richten op schoenen. Schoenen zijn ook opvallend bij vrouwen, het geeft hen vleugels.
Het is het gevoel om op nieuwe schoenen te lopen en het idee te hebben dat de wereld van jou is, waarschijnlijk.
Afin, ik gun mijn vrouw haar fetisj, als ze maar niet zoals Darlene Flynn wordt en ons hele huis omtovert tot een museum of een pakhuis à la Imelda Marcos, de Filippijnse weduwe van de voormalige president van de Filipijnen, Ferdinand Marcos. (Zij was berucht om haar excessieve schoenenverzameling alsmede jurken en juwelen)

Lezer, als je wilt lachen, kijk dan deze video eens. Het is een doorkijkje in het dagelijks leven van de vrouw aan wie ik deze blog wijd: Misses Flynn.

De God van de handel bij de Romeinen, Mercurius, werd overigens meestal door de beeldhouwers met vleugels aan zijn sandalen afgebeeld.

Absurde prestige

Doordat we in een wereld leven van big, bigger en biggest moet het Guinness Book of Records steeds nieuwe edities uitbrengen met nieuwe wereldrecords. Dat kunnen ludieke records zijn, zoals de grootste chocoladereep ter wereld of de langste menselijke ketting, maar er zijn ook records die gedoemd zijn om te verdwijnen in de analen als megalomane bouwprojecten en mislukte torens van Babylon. Ik breng de Titanic in herinnering (zogenaamd onzinkbaar) en de aanslag op het world trade center in New York (waarvan men dacht dat het altijd zou blijven staan). In Japan heeft men recentelijk de hoogste toren van de wereld gebouwd. Goed voor het Japanse nationalistische gevoel na de ramp met de kerncentrale van Fukushima, dat wel.

De zogenoemde Tokyo Skytree is met 634 meter de hoogste toren ter wereld en het op één na hoogste gebouw op aarde. De Skytree moet alleen de Burj Kalifa (ruim 829 meter) in Dubai voor zich dulden.

Maar voor hoe lang? Duurzaamheid is niet gediend met megalomane projecten. China bouwde de Drieklovendam, een schoolvoorbeeld voor de rücksichtloze dadendrang die de natuur en leefomgeving voor volgende en huidige generaties heeft weggevaagd. Onherstelbare schade is een feit. Deze drieklovendam kan inmiddels uit de laatste editie van het Guinness Book of Records worden geschrapt als grootste waterkrachtcentrale. Geloof het of niet, er is een land dat de ambities van China op het gebied van energiecentrales ruim overtreft. Het is niet Japan, Brazilië of de Verenigde Staten, maar een Afrikaans land: Congo. Dictator Mobutu had in zijn tijd al een prestigeproject op touw gezet om een energiecentrale te bouwen in de Congorivier: de Inga, goed voor 1700 Megawatt.
Dat is goed voor de energievoorziening van ongeveer driekwart van de Nederlandse gezinsbehoefte. Helaas draait de energiecentrale maar halve kracht, maar waarschijnlijk wel ongeveer toereikend voor een land als Congo. Wat moeten ze dan nu met die nieuwe centrale van bijna 40.000 Megawatt? Dat is bijna tweemaal de grootte van de Drieklovendam. Daarmee kun je driekwart van heel Afrika van stroom voorzien. Export van energie? Waarom 60 miljard euro investeren en de rest van Afrika afhankelijk laten zijn van één centrale? Als de nieuwe dam er komt, hoef je maar één gekke terrorist te hebben die de dam opblaast en heel Afrika zit in het donker en Congo en omringende staten zijn een plas geworden waar al het leven in is verdronken. Maar ook zonder zo'n ramp is het ongelooflijk dat iemand als de van corruptie beschuldigde Joseph Kabila (Congo's president) geld los krijgt van de Wereldbank voor zo'n idioot project. Wetende dat het land qua sociale ontwikkeling het allerlaagst scoort op de VN-lijst van 187 landen. Voor 60 miljard kun je ook een gigantische hoop zonnepanelen aanschaffen voor de lokale bevolking. De Wereldbank heeft voor mij voorgoed afgedaan.