Tesla had het niet zo bedoeld

Nikola Tesla (1856-1943) was een briljante uitvinder, elektrotechnicus en uitvinder van Servische afkomst. De inductiemotor en de transformator zijn bijvoorbeeld zijn uitvindingen, alsmede de radio. Hij deed ook experimenten met zogenaamde Tesla-spoelen, waardoor elektrische ontladingen te zien waren. Deze gevaarlijke techniek wordt sinds kort ook gebruikt bij een performance die vorig jaar te zien was in Europa, vooral op grote muziekfeesten. Een groep uit de VS die zich ArcAttack noemt heeft zich hierin gespecialiseerd. Ze kunnen er zelfs muziek mee maken, die wordt begeleid door middel van robotdrums. Heel apart. Speciaal voor deze acts is een kooipak gemaakt, waardoor de performer geen last heeft van de enorme ontladingen van voltages die hem anders in een hoopje as zouden hebben veranderd (Hij speel het Dr.Who-thema van de gelijknamige tv-serie uit de jaren zeventig). Tesla had het niet zo bedoeld, maar toch leuk meegenomen.

De savant als menselijk wonder

Er zijn mensen die uitzonderlijke kwaliteiten hebben in bepaalde vakgebieden. Dat zijn briljante personen. Bijvoorbeeld Mozart, of Einstein. En er zijn savants. Mensen die een buitengewoon geheugen hebben en zo hoogbegaafd zijn dat ze de zien wat de antwoorden zijn op wiskundige vragen. Zo'n persoon is Daniel Tammet. Door een ongeluk op jonge leeftijd kregen ze een bijzonder talent waardoor hun geheugen bijna oneindig groot werd. Als een ultrasnelle computer met een enorm geheugen. Dustin Hoffman speelde zo'n persoon in 'Rain Man'. Van deze personen als Daniel Tammet zijn er maar enkele tientallen in de wereld. Hij is in staat om berekeningen te maken van 100 decimalen na de komma en elke week een taal te leren. Daniel heeft het syndroom van Asperger, een ontwikkelingsstoornis. Het nadeel van dit syndroom lijkt gecompenseerd te zijn met andere, zeer uitzonderlijke eigenschappen.

Leaving Mandela Park

De documentaire Leaving Mandela Park werd onlangs uitgezonden op tv, en je zou deze beslist moeten zien. Van begin tot eind had ik tranen van ontroering. De film, die in essentie over kinderdromen gaat, werd gemaakt door Saskia Vredeveld. Ze werd geboren in Zuid-Afrika als kind van Nederlandse ouders. Ze verhuisde naar Nederland en volgde in Amsterdam de filmacademie. Vanaf 1988 maakt ze films, waarvan vele over haar geboorteland. Dit laatste werk vertelt het verhaal van vijf ambitieuze jongeren in een township in Kaapstad. Hoewel er veel geweld en ellende in de townships is, heeft ze met opzet een positief beeld willen schetsen. Alles bij elkaar zijn er vier of vijf weken gefilmd in 2008 en 2009.

“We hebben meer kinderen gevolgd, maar in de montage bleven er uiteindelijk vijf over. Dit waren de sterkste verhalen, de kinderen met de meeste uitstraling, spanning of verkerend in de meest bijzondere situatie. We kozen meerdere kinderen om de complexiteit van de gemeenschap te kunnen tonen: verschillende culturen en verhalen.”

Overigens vonden de opnames niet alleen in Mandela Park zelf plaats.

“Mandela Park is een klein onderdeel van een grote township. Alleen Pinky woont in het wijkje zelf, de rest leeft er buiten.”

Een heel geslaagde documentaire, die af en toe onwezenlijk lijkt en doet denken aan verhalen uit romans, of een goed geacteerde speelfilm. Maar alles is zo echt als wat, en misschien juist daarom intens ontroerend.

Water: het meest dreigende wereldprobleem

De voorspelling van wetenschappers luidt, dat het evenwicht in de watervoorraad in de wereld er voor kan zorgen dat 50% van de wereldbevolking over een aantal decennia zonder water zit. Bronnen o.a. in Zuid-Amerika, Afrika, Zuid-Europa, Midden-Oosten en India dreigen nu al op te drogen vanwege grootverbruik door multinationale industrieën. Coca-cola bijvoorbeeld is zo'n bedrijf dat grondwater wegpompt uit reeds kurkdroge gebieden van derdewereldlanden. De boeren kunnen nu al bijna geen water meer krijgen om hun landbouwproducten te laten groeien. Het zal niet meer lang duren en er zullen nieuwe oorlogen worden gevochten om water. De planeet is van ons allemaal en wij zouden ons veel meer moeten inspannen om hier wat aan te doen. Stilzitten is geen optie. Alexander, onze eigen prins, mag z'n mouwen alvast opstropen. Werk aan de waterwinkel!



Water kan ook heel mooi zijn: KLIK HIER

Maffiosi in Rusland

Een van de meest beruchte steden in Rusland is Jekaterinenburg, dat in de Oeral ligt. Vroeger heette de stad Sverdlovsk. Het is de vierde stad van Rusland en telt 1,3 miljoen inwoners. Hier wordt het ondergrondse leven voor een groot deel beheerst door de Russische maffia, die Oeralmasj wordt genoemd. Maar soortgelijke gangs of criminele organisaties (syndicaten) komen in heel Rusland voor. Ze gebruiken technieken voor afpersing en het onschendbaar maken van hun clanleden door banden aan te gaan met politici. In Jekaterinenburg maakten ze het echter wel heel bont. Hier liet de gouverneur de illegale overname van machinefabriek Oeralmasj toe, door de aandeelhouders en het management met politieblokkades tegen te houden. Het misdaadsyndicaat kon zo de onderneming failliet laten verklaren hoewel deze financieel gezond was. De rechter die het faillissement uitsprak werd via giften en bedreigingen "aangemoedigd". Door het faillissement verloren de aandeelhouders hun stemrecht en kon het syndicaat de onderneming voor een fractie van de waarde kopen. Het gigantische metaalverwerkingscomplex werd vervolgens misbruikt voor de stook van illegale wodka. De Russische overheid is erin geslaagd om de Oeralmasj een gevoelige slag toe te brengen. Veel criminele kopstukken zijn onder deze druk onder valse identiteit ('als Jood') naar Israël gevlucht. De rest van de criminelen houden zich in deze tijd vooral op met handel en politiek (ligt in Rusland in elkaars verlengde), en kleinschalige criminaliteit die minder opvalt. Wat wel opvalt zijn hun uitbundige begrafenisrituelen. Op de graven in Jekaterinenburg worden de dode maffiosi uitgehouwen in zwart marmer met gouden letters. De graven worden goed onderhouden en bloemen worden ververst. Tegen diefstal hebben ze zelfs camerabewaking.

Zie de clip voor meer info over Russische maffiosi.

Efficiënter werken

In deze tijd van economische crisis denk ik dat elke grote organisatie wel zal kijken of er gesneden kan worden in haar personeelsbestand. Wie is echt overbodig? Vaak zijn het managers die die taken van het snijden in de organisatie op zich nemen. Niets verkeerd mee, maar de keerzijde is dat die mensen nogal duur zijn. En dat er vaak veel te veel van zijn. Soms zijn ze met hele ingewikkelde modellen bezig, en maken ze lange rekensommen, onderbouwen dat met grafieken, zetten er nog wat vergelijkingsmateriaal tegenover en larderen die met prachtige Engelstalige termen die ze geleerd hebben van de theorieboeken. De uitkomst moet voor iedereen heel goed onderbouwd worden, zodat het model kan worden gebruikt om iedereen te overtuigen dat het echt zo en zo moet en niet anders. Ja ja, management is een vak. Dat kan niet zo maar iedereen. Voorts worden er fopspeenbijeenkomsten georganiseerd, om het personeel voor te wenden dat zij echt inspraak hebben. En ten slotte wordt er een besluit genomen. Eat it or beat it. Maar eerlijk gezegd, die manager heeft niks anders gedaan dan zorgen dat er wat stukken op het schaakbord worden verschoven. Inhoudelijk is er natuurlijks niks veranderd. Als de managers zich nou eens echt zouden verdiepen in de organisatie... maar dat is natuurlijk te duur! En dat kan niet, zeker niet in deze tijd van recessie. Dus gooien we er wat willekeurig personeel uit. Geen managers natuurlijk, die zijn veel te hard nodig, het zijn niet voor niets sleutelfiguren van de organisatie. Alleen André mag blijven. Want die doet het belangrijkste werk. Dat werk kan niet zo maar overgenomen worden door Jan Piet of Klaas. En zeker niet door een manager!

Pas op voor robotjes

Robots worden steeds kleiner en mobieler. Je kunt ze inzetten op allerlei terrein. In de duinen of woestijn, in rotsachtig gebied, op straat en in bosachtig gebied. Ze passen zich volledig aan. Ze sporen ongewenste zaken en mensen op, zoals bermbommen, hooligans, parkeerwachters, straatschoffies, schoonmoeders en bloggers. En ze kunnen zich in allerlei gedaanten voordoen, van insecten tot kleine huisdieren. Pas dus op als je zo'n robot tegenkomt: misschien heeft ie het op jou gemunt.



Deze stier is grappig en goedgekeurd door de Partij voor de DIeren: